Lamborghini Islero
ჟენევის 1968-ის საზაფხულო შოუზე გამოჩენილი Lamborghini Islero ორიოდე წლიანი საავტომობილო პოემა იყო: 400 GT-ის შემცვლელი და Jarama-ის აჩრდილი. მხოლოდ 225 ეგზემპლარი გამოუშვეს — ერთ-ერთი უმდიდრესი ქუჩის ლამბორგინი 1960-იანებიდან.
დიზაინი და ზომები
ყოფილმა Touring-ელმა Mario Marazzi-მ შექმნა დაბალი, შერჩეყმული სილუეტი: ფოლადის სხვეული ლურჯად აბამეს ტუბულარ ჩარჩოზე, რომელიც 400 GT-ს დაფუძნებისთვის გამოუყენეს. სამეტრონახევარი სიგრძე (4.52 m), 173 სმ სიგანე და მხოლოდ 1.31 m სიმაღლე — თანახმად პერიოდის ფერარებზე დაბლა, თუმცა წონა მხოლოდ 1380 კგ იყო.
ძრავა და მექანიკა
კაპოტქვეშ ლამბოს მამაკაცური 3.9-ლიტრიანი DOHC V12 იყო, 325 ცხენის ძალით, რომელიც უკანა თვლებს 5-საწყისი სინქროიანი მექანიკით აჯაზებდა. კარბურატორები — triple Weber 40 DCOE. ძრავა შეაჭერეს შუაში; წონის იდეალური 50:50 ნახტომად აწვდიდა მის უსირცხვილო გრან-ტურიზს წრფეთგაშიშვლებული გემბატივით.
დაბადება და ბოლო
400 GT 2+2-ის დახშული დამსვლელად შექმნილი Islero 1968 წელს დადასტურდა, მაგრამ 1969-ში უკვე ჩაკვა. გარეგნულად ლამაზად შეცვლილმა Islero S-მა წნევა გაუსწორა, მაგრამ 125 ორიგინალი და 100 S-მოდელია მთლად — Lamborghini ენერგიულად წაბრუნდა Jarama-ზე, რომელიც იგივე მექანიკას იზიარებდა.
მემკვიდრეობა
დეკადენტური Miura-ს ჩრდილში კი რჩებოდა, მაგრამ წამში დამხვეული Islero დღეს უკვე ბარომეტრი თავზეა: გაწელილი GT შესაძლებლობები, უხვი წვენდატეხილობა და ნაკლებობა აისარზე აჰყავთ. კოლექტორთათვის ის უკანა-ძრავი მზე და 60-იანების უკანასკნელი 2+2 ლამბორგინია — და Jarama-ს საწყისი გამონახული ნაბიჯები.
English version
Unveiled at the 1968 Geneva Auto Show, the Lamborghini Islero was a two-year-only grand tourer that replaced the 400 GT and set the stage for the later Jarama. Just 225 were built, making it one of the rarest street Lamborghinis of the 1960s.
Design & Dimensions
Styled by ex-Touring designer Mario Marazzi, the Islero wrapped a steel body around a tube-frame chassis that carried over from the 400 GT. At 4.52 m long, 1.73 m wide and only 1.31 m high, it sat lower and wider than contemporary Ferraris, yet weighed a modest 1,380 kg.
Powertrain
Under the bonnet sat Lamborghini’s long-serving 3.9-litre DOHC V12, tuned to 325 bhp and driving the rear wheels through a 5-speed all-synchro manual gearbox. Fuel came via triple Weber 40 DCOE carburettors, and the engine was set well back for near-perfect 50:50 weight distribution.
Genesis & end
Conceived as a more understated replacement for the 400 GT 2+2, the Islero arrived for 1968 production but lasted only until 1969. A subtle facelift created the Islero S later in the run, but with 125 original and 100 S models made in total, Lamborghini swiftly shifted focus to the Jarama, sharing many mechanicals with the newcomer.
Legacy
Though often overshadowed by the flamboyant Miura, the Islero’s restrained styling, high-speed GT ability and rarity have turned it into a sought-after classic. Among collectors it is valued both as the final front-engine Lamborghini 2+2 of the 1960s and as the blueprint for the longer-running Jarama.
