Lamborghini Jarama
1970-ში შობილი Lamborghini Jarama Islero-ს აპარატურას აიღო, უფრო მოკლე კორპუსში მოაქცია და Marcello Gandini-ს ჯაკო წერტილებით შემოკერილი კაროსით შეიმოსა. სულ ერთად ერთხელ – ექვსი წელი – დაიწერა, და დღემდე რეინჯ-ბულის ბოლო წინა კაპოტის ქვეშ V12-იანი კუპე რჩება.
დიზაინი
Espada-ს შემოკლებულ შასის ზღვარს აქვე შეხედა Bertone-მ: გადაახურა სახურავი, კუთხეები გაამძაფრა და მინებსაც გაუფართოვა ფართო პანორამა. შედეგი 2+2 ადგილიანი გრანდ-ტურერია, რომელიც მკერდიანია, მაგრამ სრულიად ბენდი. ბორბლისწინა გუმბათი – ტრანსვერსალურად განთავსებულ ძრავზე საჭირო გაჭიმული სიმაღლის გამოძახილი – შენიშვნად დაფიქსირდა და 1970-იანი წლების სუპერქარიებმაც თავისუფლად ამოიცნეს იარაღის ხიშტი.
გამოსაშვები
4,49 მ სიგრძე, 1,65 ტ მასა – Espada-ზე მოკლე და ოდნავ მსუბუქი. V12 3.9 ლიტრიანი, კვატრული განტოლილი, Islero-დან პირდაპირ იქ ათხარეს. 250 km/h მაქსიმუმი – წელიწადი ჯერ რომ შამპანიურში იჭერდა, კი ყველაზე სწრაფი გრანდ-ტურერების ჯგუფში შესვლა იყო.
თაობები
პირველმა Jarama-მ 1970-დან 1972-მდე 350 ცხენი ირტყა. შტატების უფრო უხეში საკისრი გამონაბოლქვის კანონმა 1972-ში 400 GTS-ად გადაიყვანა: 365 მქრად ასვლა, განახლებული ცხვირი და ცოტა უფრო ნაჯახი გამონაბოლქვი. წარმადობამ ექვს წელს შეაბიჯა და გაჩერდა 328-მდე.
მემკვიდრეობა
სულ 328 მანქანა, და სულაც – ვერასდროს აღარ დაბრუნდება წინა ბაბზე V12-იანი Lamborghini. Gandini-ს ადრეული კუთხიანი ხაზები, რომელიც აქ გაიმჟღავნა, მალე Countach-ის მთელი დიზაინ-ენა გახდებოდა. Jarama – ცალკე მოჭრილი უფოტონი გვერდია სუპერქარის ქრონიკაში, თავისი კუთხებითა და მოკლე სიცოცხლით.
English version
Launched in 1970, the Lamborghini Jarama took the Islero’s mechanical package, tightened its dimensions, and wrapped it in Marcello Gandini’s unmistakably angular sheet-metal. Produced for just six years, it remains the last front-engine V12 coupé to wear the raging bull badge.
Design
Working within the constraints of the shortened Espada chassis, Bertone flattened the roof, squared-off the surfaces, and enlarged the greenhouse, creating a 2+2 that looked muscular yet sophisticated. The pronounced hood hump—necessary to clear the transversely mounted engine components—became an instant signature, distinguishable even in the crowded supercar parking of the early 1970s.
Performance
At 4,49 m long and 1,65 tonnes, the Jarama was shorter and marginally lighter than Espada, boosting agility. With the 3.9 L quad-cam V12 taken directly from the Islero, top speed reached 250 km/h, placing the car firmly among the fastest grand tourers of its day.
Generations
Initial 1970–72 Jarama came with 350 PS. A harsher U.S. emissions regime led to the 1972-introduced Jarama 400 GTS—essentially a face-lifted sibling—with 365 PS and cleaner exhaust plumbing, rounding out the model’s six-year production run.
Legacy
Never exceeding 328 units, the Jarama endures as Lamborghini’s final front-engine V12 coupé and a rare artifact of Marcello Gandini’s early, angular sculpting that would soon dominate supercar aesthetics in models like the Countach.
