Jaguar XK140
1954-1957 წლებში Jaguar-მა ჩაახშო XK120-ის რეკორდული დინასტია და ადგილს XK140-ის სწრაფი, შინაგანად გამართული სპორტკარი დაიკავებინა — სხვაობის ხიდი მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ მშრალ სისხლსა და 1950-იანების grand-tour comfort-ს შორის.
როგორ გამოვიდა XK120-ის ჩრდილიდან
1954-ის ბოლოს Jaguar-მა XK140 წარადგინა — წინაპრის დრამატური ბორბლები გადაიტანა, თუმცა ძირითადი მოგება შიგნით იმალება. გადამუშავებული შასის წყალობით ძრავა 3 ინჩით წინ გადმოათრიეს, რაც ფეხების სივრცე გაზარდა და მაღალ მძღოლსაც კაბინაში ნორმალურად ჩაჯდომის საშუალება მისცა. ბერკეტები დიდი გახდა, მოძველებული lever-arm amortisatori თანამედროვე ტელესკოპურებმა ჩაანაცვლა, ზუსტი rack-and-pinion მექანიზმი კი საჭის რეაქციას მკვეთრად გაამკაცრა.
რბოლა უკეთესი გახდა
იგივე 3.4 ლიტრიანი twin-cam პირდაპირი ექვსცილინდრიანი გააგრძელა მოღვაწეობა, მაგრამ ახლა მომატებული გამომუშავება ჰქონდა — 190 ცხ.ძ. ბაზისთვის, ხოლო SE-ში C-Type თავებით 210 ცხ.ძ. ერთობლივად საუკეთესო შასის სიმაგრემ 0–60 mph დაძლია დაახლოებით 8.5 წამში, ხოლო ბოლო სიჩქარემ 120 მილი საათში გადააბიჯა.
კარკასები და ვარიანტები
შეკვეთა შესაძლებელი იყო მინიმალისტ Roadster (OTS), ცხვირადაშლილი Drophead Coupé (DHC) ან საბოლოო ჩუქების Fixed-head Coupé (FHC) — სამივეს ქრომირებულ ბამპერებსა და overrider-ებივით ბოძებს ვერცხლის რაფიანი საფარიერი ამშვენებდა, გამოსახული ბეჯი კი ამაყად აძახებდა “Winner Le Mans 1951–53.” ჰიტერი და წვიმის ნისლის ორი საფარიერი უკვე კომფორტის სტანდარდად იქცა ჩრდილოეთ ამერიკის ექსპორტისთვის.
დღეს რომელ ადგილს იკავებს
1957-ში XK140-ს უფრო სწორხაზიანმა XK150-მა ჩაანაცვლა, მაგრამ დღეს ის აღიარებულია როგორც პირველადი XK ევოლუციის «შოკოლადის წერტილი». თავდაპირველის სილამაზე შენარჩუნებულია, ხოლო ბერკეტი და მართვა ისე შეიცვალა, რომ სწრაფი ტური უსაფრთხოც გახდა და კიდევ უფრო გემრიელიც. კარგად მოვლილი მანქანები კოლექციონერებისთვის ოქროს ღირსებას ატარებენ — გზაზე გამოსაყენებელ შედევრად აღიარებულ, საგვარეულო სპორტის ინჟინრებითა და ყოველდღიური ხმარების სიამოვნებით.
English version
From 1954 to 1957, Jaguar replaced the record-breaking XK120 with the XK140, a faster, more refined sports car that bridged the gap between raw post-war performance and 1950s grand-touring comfort.
Evolution from the XK120
Jaguar launched the XK140 in late 1954, keeping the dramatic curves of its predecessor but engineering real gains underneath. A redesigned chassis pushed the engine 3 inches forward, freeing up vital leg-room and making the cabin genuinely usable for taller drivers. Brakes grew larger, the antiquated lever-arm dampers were replaced with modern telescopic units, and a precise rack-and-pinion steering box sharpened responses dramatically.
Performance upgrades
The same 3.4-litre twin-cam straight-six continued, now tuned to 190 bhp in standard trim and 210 bhp in the SE model with the C-Type cylinder head. The added power, together with tighter suspension control, cut the 0–60 mph sprint to around 8.5 seconds and lifted top speed past 120 mph.
Bodies and options
Buyers could choose the minimalist Roadster (OTS), the drophead Coupé (DHC) or the fixed-head Coupé (FHC). All received chrome-plated bumpers with overriders, a one-piece grille, and a new badge proudly reading “Winner Le Mans 1951–53.” Luxury touches such as a heater and twin fog lamps became standard, reflecting Jaguar’s push toward export markets in North America.
Legacy
Replaced by the more slab-sided XK150 in 1957, the XK140 is now seen as the sweet spot of early XK evolution—retaining the original’s beauty while adding the brakes and steering that made fast touring safer and more enjoyable. Well-maintained examples remain sought after by collectors for their blend of race-bred engineering and usable refinement.
