Honda S500
ხელის გულზე დატეული, კეი-კარზე მოკლე — 3.3 მ — და მხოლოდ 680 კგ, 1963 წლის Honda S500 იყო ჰონდას მეორე სერიაში გაშვებული ავტომობილი და პირველი ნამდვილი სპორტული, რომელიც მოტოციკლეტების ქარხნიდან გამოვიდა. დაიბადა S360-ის განუხორციელებელი პროექტის გაფართოებად და შემდეგი ათი წლის ყველა მოხერხებულ როუდსტერს შეარჩინა გენკოდი.
ორ თვლამდე რომ გადავიდეთ
S500 წარმოებაში 1963 წლის ოქტომბერში ჩადგა — ოთხი თვით მას შემდეგ, რაც T360 მიკროთვლა ჰონდას პირველი ავტომობილი გახდა. T360 ომის შემდგომი იაპონიის სატვირთო საჭიროებებს პასუხობდა, S500 კი ახალბედა მძღოლს სტილისა და სიამოვნების წყურვილს. ღია სხეული, ჯაჭვ-მომაწოდებელი უკანა წამყვანი ბორბლები, ორ სავარძელს შორის ყველაფერი მოტოციკლეტს უფრო ჰგავდა — შეგნებული ჟესტი, შენიშნავი ფესვებიდან არ გვხოლოდ კი წერს.
გავლენა
წარმოება წელიწადსაც ვერ გასტანა — ისე გამოჩნდა S600 მეტი ძალითა და ჩვეულებრივ წამყვანი ჯაჭვით, თუმცა S500 მა უკვე დაამტკიცა: ჰონდას შეუძლია ბორბლებიანი მოტოციკლი აწყოს, რომელიც ისევე ჯდება მოსახვევებში და აცოცებს სისხლს. ყველა შემდგომი S სერიის როუდსტერი — S600-დან 1999 წლის S2000-მდე — ამ პატარა 1963 წლის გაკვეთილების შვილია.
English version
Barely longer than a kei car and weighing just 680 kg, the 1963 Honda S500 was only the company’s second production automobile and the first true sports car to leave its two-wheeler factory. Intended as a larger-engined evolution of the aborted S360, it set the template for every pocket-size roadster Honda would build for the next decade.
From Two Wheels to Four
The S500 entered production in October 1963, four months after the utility-focused T360 truck became Honda’s very first automobile. Where the T360 answered the post-war Japanese need for light commercial transport, the open S500 catered to an emerging class of enthusiast drivers who demanded style as well as substance. With its miniature proportions and chain-driven rear wheels, it looked more like a motorcycle with four seats than a conventional car—a deliberate nod to Honda’s roots.
Design & Engineering
At 3.3 m long, 1.43 m wide and just 1.2 m tall, the S500 is little more than an arm’s length wider than a Fiat 500, yet it carries two adults in surprising comfort. The pressed-steel body rides on an independent wishbone suspension at both ends, while power reaches the ground via the same needle-roller chain Honda had perfected for its Grand Prix bikes. That layout kept weight to an almost unbelievable 680 kg and helped deliver a 129 km/h top speed—a respectable figure for Japan’s still-young expressways.
Legacy
Production lasted barely a year before the S600 took over with more power and a conventional driveshaft, but the S500’s brief run was crucial: it proved Honda could build a car that handled like its motorcycles and went fast enough to thrill. Every later S-series roadster—from the S600 to the 1999 S2000—owes its compact, rev-happy personality to lessons learned in 1963.
