Ferrari 512 TR
1992-დან 1994-მდე კრიმსონ-წითელი ოცნება შორა მდგომი – Ferrari 512 TR, Testarossa-ში გაჩერებისას შენამული mid-cycle აფდეითი, რომელიც თვითონვე ემზადებოდა უკანასკნელი F512 M-ის შესარჩევად.
სადან და როდემდე
ორიგინალი Testarossa 1991-ში დასრულდა, თუმცა Maranello-ს ექსპერიმენტები გაგრძელდა. მეორე წელი იწყება – 5 ლიტრი, 12 ცილინდრი, Testarossa – ასე ჩნდება 512 TR. წარმოება 1994-ით შემოსა და F512 M შეუვიდა გზა, რითაც მთელ Testarossa ოჯახმა 8 წელი გასტანა.
დიზაინი და ზომები
Pininfarina-მ შეკრა კიდევ უფრო ბოშა სარტყელი – გვერდითი ჰერპეტულები იგივეა, წინა-უკანა ბამპერი, უთიხის სფლეილერები და ფარები კი განახლებული. 4480 მმ სიგრძე რჩება კომპაქტური, საკმარისი ადგილი შუა ძრავისთვის და ზედა ორაზროვანი სახით ორ დახურულ მგზავრზე.
ტექნუკა გარესული მთვარეებით
თამამა flat-12 ძირი იქვეა, მაგრამ თავისუფალი მარჯვენა ფლაენგო ფანტაზიაა. პორტები გადახაზეს, კამბური შეაკვეცეს. დაძაბული ძრავაც 200-მდე წავიდა და გახდა გამჭრიახი. Brembo-ს ოთპისტონის დისკები, დახვეწილი სასწორი და მსუბუქი ფლივიელის ჩანაცვლება – საჭე გახდა პირდაპირი, тормозი კი ახალი ნისანდი.
მემკვიდრეობა
მთელი ორი წელია, 512 TR ბრუნდება კუშეტიც და ჩნდება რურალურ ტრასებში. ამ ხნისთვისაც გახდა ყველაზე იშვიათი Testarossa ვარიანტი. რასაც ამ ავანტიურმა მიიტანა – დათბილი საჭე, დაწეული კიდობანი და კორდონიანი ბალანსი – ყველაფერი გადმოვიდა F512 M-ში და გახდა წინაპარი 550 Maranello-ს თაობის რევოლუციური V-12-ზე.
English version
Slotting between the original Testarossa and the final F512 M, the Ferrari 512 TR represents a thorough mid-cycle update for one of Ferrari’s most visible 1990s supercars, produced from 1992 to 1994.
Background & Production Dates
After the original Testarossa ceased in 1991, Ferrari immediately refined the design for the 1992 model year under the name 512 TR. The badge stood for 5 litres, 12 cylinders, Testarossa; production continued until 1994 before the ultimate F512 M took over, giving the entire Testarossa family a total eight-year run.
Design & Dimensions
Pininfarina retained the instantly recognisable side-straked flanks and wide stance but updated bumpers, wheels, and lamps. Length was kept to a compact 4 480 mm, allowing mid-engine packaging that still delivered usable cabin space for two.
Engineering Updates
Although the flat-12 architecture carried over, revised porting, re-profiled cams, and a higher-revving bottom end lifted real-world tractability. Brembo four-pot callipers, retuned suspension, and a lighter flywheel sharpened steering feel and braking bite that the earlier Testarossa had slightly lacked.
Legacy
With barely two years on sale, the 512 TR remains the rarest of the three Testarossa iterations, yet the developments previewed here—quicker throttle, lower stance, and improved balance—filtered directly into the F512 M and influenced multi-valve Ferrari V-12 thinking that would surface in the 550 Maranello.
