Ferrari 328
1986 წლის მოდელით დაწყებული Ferrari 328 GTB და GTS ჯერ კიდევ 308-ის ხაზზე ცხოვრებას აგრძელებდა, მაგრამ უკვე ახალ 348-ის ერას ემზადებოდა — დიზაინი გაიხვეწა, ძალა გაიზარდა, ხოლო ყოველდღიური მომსახურებისთვის კი ისეთივე „ბინძური“ ხელები საკმარისი დარჩა.
როგორ შეიცვალა 308-დან მოყოლებული
308-ის ღერძული შასი და შუა-მანქანის განლაგება უცვლელი დარჩა, ცხოვრებამ კი სხეულზე იარაღად გამოიყვანა — წინა ნაწილი გაასუფთავეს, ელეგანტურად შეიღებნენ ბამპერები, გვერდებზე კი ნაკა-ს ნაპრალებისმაგვარი ტალახსატკეპები გადის. წონასწორობა ახალი 16-ინჩიანი ქულჩებით შეავსეს, შარი, სადენები და საბრძოლო წერტილები კი ზრდილ დატვირთვას დაეჯერა.
დიზაინი და ზომები
Pininfarina-ს ნაკეფმა 4255 მმ-იანი სიგრძე მხოლოდ ერთი კუთხით არ გაამრტყილა, 1720-მმიანი სინგროცეც ისეთივე დარჩა, ხოლო 1120 მმ სიმაღლე — არც რაღაცა შეცვლილა. წინა ორკანიანი შუქები უკვე კლავიატურის ილუსტრაციავით ცხვირზე გამარჯვებულია, უკან კი წვრილი სადღამო ფანარი იკვალიანი საწვეპო გამოსახულებაა, რომელიც მერე 348-შიც გადაიღო.
მანქანის გული და მცირე ფარატინები
ტიტანურად გაიზარდა სამუშაო მოცულობა — 3.0-დან 3.2-ლიტრამდე გაწელეს კატარატი, ძალა 270 ცხენის ფორმამდე გააჩერეს (308-თან შედარებით 20 %-ით მეტი). 304 N⋅m მომენტი ძველ ძურგივით ერთი საყელო გადააბამეს რევიზიული ხიდლ-პოლონელ 5-სტაჟიან კორობკას, ვები კარბურატორები კი მიტადა დარჩა — 7000-ის თავზე სამრენი ხმა ისევევ მოისვრის სახსრებს.
უფუნქციო ლეგენდა
მომდევნო შუა-მანქანა Ferrari-ებში საპოხავების ნახვად გველი გამოჩეს — 328 კი სულ ამის გამოა ფლეიბუკია. კამრტი, სპარკ-ფლაგები და უმრავლესი ელ-მიწისჭირი — ყველა მანგიდან გიწვდება, ძრავაც კი არ უნდა ჩამოშორდეს. ამიტომ მოყვარებულებმა 328 „პარიზული ყვავილი“ უწოდეს.
ეპოქის კურიოზი
GTBმა წელები გაიყო 1985-ში 1986-ის Model Year-ისთვის, GTS ტარგა ორი თვის სხვაობით აედგა. 1989-ში 328-ამ ჰორიზონთან შეხვედრა მოაბეს და სუფთად ახალი 348-ის სპინ-კორი წაუსვა. დღეს კარგად შენახული 328-ები ანალოგური ხისტორიის საუკანაო შიდა მსოფლიოას ათლებენ, ბოლო კარბურატორიანი მოცირიანი საჰამკვლილი ჰომოლური Ferrari სანამ კატალიზატორები და ხმაშენობა მარტოღამგვიანი სიურპრიზების შესასხით გარშემო მოხვდებოდნენ.
English version
Introduced for the 1986 model year, the Ferrari 328 GTB and GTS served as the evolutionary bridge between Mario-Filogamo’s angular 308 and the 90s wedge of the 348, sharpening styling and lifting power while retaining everyday serviceability.
Evolution from the 308
Ferrari retained the 308’s backbone chassis and mid-engine layout but re-sculpted the body with a cleaner nose, color-coded bumpers, and naca-duct side strakes. Wheels grew to 16-inch modular designs, and the suspension, brakes, and mounting points were all upgraded to match the greater grunt.
Design & dimensions
Pininfarina’s facelift added less than a centimetre to length (now 4 255 mm) and width (1 720 mm), while the roofline stayed pinned at 1 120 mm for a low, purposeful stance. Pop-up headlights were wedge-sharpened, and the rear gained slimline lamps that previewed later Ferrari cues.
Engine & performance tweaks
Displacement grew from 3.0 to 3.2 litres via a longer stroke, lifting output roughly 20 % to 270 PS. Torque rose to around 304 N⋅m, delivered through a revised five-speed dog-leg transaxle. Critically, the quartet of Weber carburettors remained, giving the revised V8 an even howl past 7 000 rpm.
Practicality legend
Where later mid-engine Ferraris buried service points under bodywork, the 328’s cambelt, spark plugs, and many ancillary components remain reachable without dropping the powerplant—earning it a reputation among owners as the most DIY-friendly prancing horse of its era.
Generations & legacy
The fixed-roof GTB launched in 1985 for the 1986 MY; the open-roof GTS targa arrived a few months later. After a four-year run, the model bowed out in 1989, handing the torch to the all-new Ferrari 348 with its transverse gearbox. Today tidy 328s are sought as the last carburetted, analogue V8 Ferrari before catalytic converters and electronic complexity took over.
