Dodge Magnum
1978–79 წლებში Dodge-მა Charger-ის ნაცვლად გამოუშვა Magnum — მოკლევადიანი, პერსონალურ-ლუქს კუპე, რომელიც სწორედ NASCAR-ისთვის შეაკეთეს. ხანმოკლე წარმოების მიუხედავად, Magnum ერთადერთი ორკარიანია, რომელიც Charger-სა და Mirada-ს შორის ოფიციალურად გაიყიდა.
მოკლე ისტორია წარმოების
1978 და 1979 მოდელურ წლებში შემოთავაზებული Magnum Dodge-ის ახალი ფლაგმანი ორკარიანი იყო და Charger-ს პირდაპირი მემკვიდრე უნდა ყოფილიყო. ის Chrysler-ის B-პლატფორმაზე ტარდებოდა, Aspen-ის კუპეზე მაღლა იდგა და Cordoba-ს ქვემოთ, იქნებოდა თავისი ზომა-სტილის ბალანსით — სპორტული იერის სურვილი უზარმაზრ სედანზე გადასვლის გარეშე. გაყიდვებმა ვერ გაამართლა და 1979–ის შემდეგ წყნარად მოიხსნა კატალოგიდან, ადგილი კი 1980–დან Dodge Mirada-მ დაიკავა.
დიზაინი და ზომები
Elვე უფრო ღია და შეკრული ჩანდა, ვიდრე წინანდელი Charger: შიდა სარტყელიანი grille, დამალული ფარები, ზუსტი ხაზები 5,022 მმ სიგრძეზე. სალონში — ვინილი ან მოძვირფასეობის ტყავის bucket–ები, სარდაფიანი კონსოლი და ხის მეტალის იმიტაცია, რომელიც „ევროული GT“ გარემოს შექმნას ევალებოდა; სტანდარტული T-top კი პრემიუმ ორკარიანის ინტერაქტიულ იმიჯს ასრულებდა.
ძრავი და დინამიკა
ორგეანის სპექტრი ჩვეულებრივ 5.2-ლიტრიან ორ-ბარელ V8-დან იწყებოდა და 6.6-სა თუ 7.2-ლიტრიან big-block–ებამდე ადიოდა. მართალია, TorqueFlite-ის სამ-სიჩქარიანი ავტომატიც იდგა, მაგრამ Magnum-ის მიზანი drag-strip-ზე პირველობა კი არა, Interstate-ის შეუდარებელ კომფორტში გადაფრენა იყო.
NASCAR და მემკვიდრეობა
Dodge-მა 1978- და 1979-ის სეზონებში სპეციალურად მომზადებული Magnum-ები გაუშვა NASCAR-ში — რამდენიმე top-ten შედეგი დააფიქსირეს, თუმცა Thunderbird-ებსა და GM-ის აერო–კუპეებს ვერ დაეწივნენ. დღეს Magnum 2-door ძალზე იშვიათია; მას მთავრად მხოლოდ Charger-ისა და Mirada-ს შორის კავშირად ახსენებენ და როგორც Dodge-ის ბოლო ქარხნულად მხარდაჭერილ რბოლის კუპეს 90-იანებამდე.
English version
From 1978 to 1979 Dodge replaced the Charger with the Magnum—a short-lived personal-luxury coupe aimed squarely at NASCAR. Despite its brief production life, the Magnum remains the only two-door officially marketed between the Charger and the Mirada eras.
Brief Production History
Offered only for the 1978 and 1979 model years, the Dodge Magnum debuted as the brand’s flagship two-door and direct successor to the Dodge Charger. Built on Chrysler’s mid-size B-platform, the Magnum was positioned above the Aspen coupe and below the Chrysler Cordoba, targeting buyers who wanted sporty looks without full-size bulk. Sales never met expectations, and the line was quietly dropped after 1979, its role in the lineup effectively taken by the Dodge Mirada beginning in 1980.
Design & Dimensions
Sleeker and more formal than its Charger predecessor, the Magnum wore a prominent cross-hair grille, hidden headlamps, and crisp creases along its 5,022 mm length. Inside, vinyl or optional leather bucket seats, floor consoles, and wood-tone appliqués aimed for European touring-car ambience, while standard T-tops reinforced the premium two-door image.
Performance Options
Power-train choices ranged from the 5.2 L two-barrel V8 up to the 6.6 L and 7.2 L big-block V8s, paired with 3-speed TorqueFlite automatics. Although acceleration was adequate for contemporary standards, the Magnum’s primary intent was comfortable interstate cruising more than outright drag-strip performance.
NASCAR Role & Legacy
Dodge campaigned specially prepared Magnums in the 1978 and 1979 NASCAR seasons, achieving several top-ten finishes but few victories against sleeker Ford Thunderbirds and GM Aero co upe platforms. Today the Magnum 2-door is a rare sight, remembered primarily as the link between the 1970s Charger and the Boxy Mirada, and as Dodge’s last factory-backed race coupe until the 1990s.
