Lotus Europa
წარმოება: 1966–1975
1966 წელს თავისი ტიპის პირველი სერიალური მანქანა Lotus Europa სულ რაღაც ცხრა წელიწადს იცოცხლა — 1975-მდე — და მათ შორის საბჭოური «Жигули»–ზე ნაკლები ღირდა, თუმცა „ფორმულა ერთის“ გემო და გრძნობა მთელს მსოფლიოს გაუზიარა.
როგორ გაჩნდა
კოლინ ჩაპმენი უკვე პირდაპირ გუნდთან ერთად ფიქრობდა, რომ endurance-დან ჩამოტანილი რგოლები სერიულ მზიურში გადაეტენათ. მიზანი იყო არც ძალიან რთული და არც ძვირიანი ორადგიანი, რომელიც ტრასაზე მინიმალური წონის, მაგრამ მაქსიმალური უკანა სიმეტრიის მეშვეობით გაერბინებოდა. წარმოებამ 10 წელზე უკვე ხუთი განსხვავებული საკადებნომერია (ტიპები 46, 47, 54, 65, 74) გალექსა, ხოლო „ევროპა“ სახელწოდება მოგვიანებით სულ განსხვავებულ მოდელსაც მოუხმეს.
ფორმა და ზომები
შუშა–ბოჭკოვანი კაპოტი მხოლოდ 3994 მმ სიგრძეს ატევს, 1638 მმ სიგანეში თავს იდებს და 1079 მმ-ზე მაღლა აღარ ამოდის — ვიზუალურად ნაკლებად ფანტასტიკაა, ვიდრე მოტოციკლეტი. ძრავა წინ იდება უკანა ჩამორთმეულთან, რის წყალობაც ცხვირი უკვე ისეთი დაბალია, სახანძრო დასტარტებისას წინ უჯრა არ შეგიშლის ხელს. საბარგული და მექანიკური კვანძები ორ ნაწილად იშლება — როგორც «ვეზდეხოდის» ფანერის ყუთი, მხოლოდ უფრო სწრაფად.
ტექნიკური ჯადოქრობა
ზედა ფარქის აყრის შემდეგ Renault-ის პატარა ძრავა ჩნდება, ანუ გვიან ფორდი და Lotus-ობსრეფიანი ვარიანტიც თავს იწონებს. რკინის ძვლის სვეტი — pressed-steel backbone chassis — საჭირო წერტილებზე ნაკაპიშებად აფიქსირებს დამატებით წონას, მაგრამ სტიპლობ/torque-ის გამომუშავებით ინაზებს. ხუთ ყველა წერტილში დამოუკიდებელი wishbone მაგალითად, უკანა დისკებს კი ბორბალთა გარეთ კი არა, შიგნით ახლობელს კრავს, unsprung მასის რენტგენს ამცირებს.
თაობები და ვარიაციები
Series 1 (1966-68) ფანჯრის გადაუძრავი კასრებით და 1.5-ლიტრიანი Renault-ით გამოჩნდა. Series 2 (1968-71) ელექტრომინნორს იშველიებს და უკვე ფორდის ან Lotus-ის 1.6-ლიტრ ინსტალაციას იღებს. ბოლო „Twin-Cam“ Special (1971-75) Lotus-Ford 1557 კუბ.-სანტიმეტრიანი თეთრი თავებით 126 ცხენს უჩერდება, ხოლო მასა 686 კგ-ზეა შემოწერელი. სულ რამდენიმე Type 47 რასკარცხველ მანქანა ბრუნდა უკვე ევროპისა და სამხრეთი ჩრდილოეთის ტრასებზე, სადაც Lotus-ის ინჟინრები მოიგებდნენ ოღონდ ჯილდოებზე და არა ფილმებით.
English version
A pioneer of mid-engine layout for affordable road cars, the Lotus Europa arrived in 1966 and stayed on sale until 1975, proving Lotus could turn racing engineering into everyday sportiness.
History and Purpose
Colin Chapman´s team designed the Europa to translate their Grand Prix expertise to the showroom. Conceived as a light, inexpensive two-seater, it used the same mid-mounted engine philosophy as the Formula cars, giving drivers race-car balance at a fraction of the cost. Production spanned nearly a decade across five distinct Lotus Types (46, 47, 54, 65, 74) and is the first of two unrelated models to wear the Europa badge.
Design and Dimensions
The glass-fiber body is a mere 3994 mm long, 1638 mm wide and just 1079 mm tall—dimensions closer to a go-kart than a grand tourer. The mid-engine layout put the power unit ahead of the rear axle line, allowing a low nose, minimal frontal area and excellent aerodynamics. Side-hinged rear windows and a two-piece front 'clamshell' provided the practical access Lotus owners had come to expect.
Engineering Highlight
Under the lift-off back panel sat a range of small-displacement powerplants sourced from Renault and, in later cars, Ford and Lotus itself. The backbone chassis uses a pressed-steel center section with stressed engine and suspension pickups, cutting weight while maintaining stiffness. Suspension is fully independent by unequal-length wishbones all around, with inboard rear discs hiding inside the rear wheels for reduced unsprung mass.
Model Generations
Series 1 (1966-68) introduced the concept with fixed side windows and Renault 1.5-litre engines. Series 2 (1968-71) added electric windows and adopted the Ford or Lotus 1.6. The final 'Twin-Cam' Specials (1971-75) used the Lotus-Ford 1,557 cc twin-cam, raising power to 126 bhp yet keeping the original 686 kg kerb weight. A handful of racing Type 47s were built alongside the road cars, campaigned successfully in Europe and North America.
