Lotus Elite
1957-დან 1982-მდე ბრიტანულმა Lotus-მა Elite-ს ემბლემა ორჯერ დაამაგრა — 60-იანების დასაწყისში ფრთისნაკად მინა–ბოჭკოვანურ კუპეზე და 70-იანების კუთხოვან 2 + 2 GT-ზე. ეს ორი მკვეთრად განსხვავებული კარები სწორედ Lotus-ის გადასვლას გვიჩვენებს მწარე კლუბრეისერი–კიტიდან ზრდასრულ მწარმოებლამდე.
Type 14 Elite (1957-1963)
პირველი Elite ყველას გონებაშია, როგორც გამოგონილი მონოკოკი — ფიბერგლასსა და აფთიაქზე აგებული ჩონჩხი რომელიც მთელ დატვირთვას იღებდა. 504 კილოზე არანაკლები ძალით იწონის, მაგრამ Coventry-Climax-ის 1.2-ლიტრانیანი ოთხცილინდრი და აეროდინამიკა Le Mans-ს და Goodwood-ს სერიაში ამარცხებდა. Cheshunt-ის ქარხნიდან მხოლოდ 1030 ეგზემპლარი გავიდა, სანამ გასტროლს დასრულდა.
დიზაინის ენა
ჩაშავხორც კოეფიციენტი 0.29 — შავეთამდე ძალიან იაფი — მაშინ უადრეს დროზე იდგა. Elite-ს ცრემლის წვეთ პროფილს Peter Kirwan-Taylor ხატავდა და ჩიხის ქარის გვირაბებში ასწორებდა პატარე მოდელებს. კომპაქტური სხეული მხოლოდ 3 759 მმ სიგრძით და 1 506 მმ სიგანით იყო; ფანარები იმალებოდა ფარებში, უკანა ფანჯარა კი ბარგის საქარად ვრცელდებოდა, პირველი hatchback-ების წინასწარმეტყველება.
Elite-ს მეორე თაობა (1974-1982)
1974-ში Lotus-მა ემბლემა სუფთად გამოიყვანა წვეტხურგ Elite 501/503-ში. ფიბერგლასი ახლა ფოლადის მაკვარცხებელზე იჯდა, ონკანონი გაიხსნა 2 + 2-მდე, მაგრამ მარკიზული საჭეანობა შენარჩუნდა. 907-ერი სერიის სინქრონული ოთხკამბრიანი ინიექტორებით 160 ჰპ-მდე ავისებდა, და უფრო დიდი სხეული Elite-ს Lotus-ის პირველი სერიელი ოთხდაჯდომილი დაგადო 120 mph-ს ზემოთ.
რიგისტო ადგილი
Type 14 ძველ Lotus კიტეფებს შუამანქანას გადაულახვინა ხელი და Elan-სთვის გადასცა. 1974-ის Elite შემდეგ Eclat-ს და Excel-ს მისდიოდა და Lotus-ს ტურინგ-GT ბრენადმდე დაჭერით მიიყოლა. 2010-ში Elite-ის სახელობა კიდევ ერთხელ ჩანაფიქრად დადგა კონცეპტი–პარიზში, მაგრამ კომპანიის SUV-ბზე გზამ შეჩეხა.
English version
Between 1957 and 1982, British marque Lotus attached the Elite badge to two very different sports cars—the featherweight glass-fiber coupé that opened the 1960s and the angular four-seater GT of the 1970s. Together, they frame the company’s journey from clubman racer to sophisticated manufacturer.
Type 14 ELITE (1957-1963)
The original Elite is remembered for its revolutionary monocoque: an entire load-bearing shell molded from fiberglass-reinforced plastic. At 504 kg it weighed scarcely more than a motorcycle, yet its aerodynamic shape and Coventry-Climax 1.2 L four produced class-winning performance at Le Mans and Goodwood. Just 1,030 units left the Cheshunt works before the model bowed out.
Design Language
With a drag coefficient of 0.29—daringly low for the late 1950s—the Elite’s teardrop profile was penned by Peter Kirwan-Taylor and refined in miniature wind tunnels. The compact envelope (3 759 mm long, 1 506 mm wide, 1 181 mm tall) used pop-up headlamps and a wrap-around rear window that doubled as a hatch, previewing modern lift-back practice.
Second Generation Elite (1974-1982)
Lotus revived the badge in 1974 with the wedge-shaped Elite 501/503. By now fiberglass sat on a steel backbone frame, and the car grew to a 2 + 2 footprint while retaining the marque’s trademark handling. Fuel-injected 907-series four-cams delivered up to 160 bhp, and the larger body made the Elite the first four-seater Lotus to top 120 mph in series form.
Place in Lineage
Type 14 bridged early Lotus kit cars to the mid-engine revolution and handed the baton to the Elan. The 1974 model was succeeded by the Eclat/Excel family, cementing Lotus as a GT producer. In 2010 the Elite nameplate briefly returned as an unbuilt Paris concept, hinting at plans before the firm pivoted to SUVs.
