Ford Model C Ten
წარმოება: 1934–
1934 წელს Brit-Ox-ი განახლდა Ford-ის ლონდონის საწარმოში. ახალმა Model C Ten-მა გამორჩეულად უფრო დიდი, მაგრამ ისევ ხელმისაწვდომი კუზოვით, შეცვალა დიდხანს სამსახურობრივად მოსიარულე Model Y. სამ წლიანი წარმოება ცოტა არაა, თუმცა ზუსტად იმ დროიდან იწყება Ford-ის европული ნომრების „მიუკლიკე“ — იგივე მანქანა ბარსელონაშიც კომპლექტდებოდა და გერმანიაში, Ford Eifel სახელით.
საწარმო და სტარტი
1934 წელს Dagenham-ის ქარხანა ახალ Model C Ten-ს აწყობს. სახელში „Ten“ — ფისკალურ 10 ცხენის ძალას ანიშნებს და გარდამავალ პერიოდში ყველასთვის ნახევრადთரელია, რომ ეს უკვე მომდევნო საფეხურია Model Y-თან შედარებით. ბარსელონაში აწყობდნენ 1934–36 წლებში, გერმანიაში კი იგივე ჩარჩოს Eifel-ად ურეკავდნენ. UK-ვერსია 1937-ში ჩაწურეს, Ford 7W-ის გამოსვლისთანავე.
ტექნიკური მონაცემები
რადგან ბორბლის ბაზა მხოლოდ 2.2 მეტრია, გარე სიგრძე 3734 მმ-ს შეადგენს, მასა კი მშრალად 810 კგ-ს. წინ ხისტი ფორთოხლებია, უკან ფურცლები — ტრადიციულად, თუ გინდ ცენტრალურ შეუხებლად ბეჭდებს არაფერს მისცემ. side-valve მოტორი თავის დროზე 110 კმ/სთ-ს იძლევა, რაც 1934 წლისთვის ჩვეულებრივი კატეგორიიდან გარეთ გადმოსვლას ნიშნავდა.
რატომ არის საინტერესო
დამალული გმირია Anglia-სა და Prefect-ის შორის. თითქოს არავინ ახსენებდა, მაგრამ სწორედ C Ten-მა დაამკვიდრა ხაზი: მსუბუქი, ეკონომიური სალუნი პოსტ-კრიზისული ბრიტანეთისთვის. დღეს ცოცხალი ეგზემპლარები თითეული მნიშვნელოვანია — Art-Deco პანელების გამო კი არა, იმიტომ რომ ადრეული Ford-ის ევოლუცია აქედან იწყება.
English version
Introduced in 1934, the Ford Model C Ten was Ford UK's immediate replacement for the Model Y and brought a slightly larger, more refined package to the affordable family-car market. Its three-year production run and parallel assembly in Spain and Germany cemented it as one of the first truly international offerings from Ford’s European subsidiaries.
Background and Production
Ford UK launched the Model C Ten in 1934, deploying the name “Ten” to denote its 10 British fiscal horsepower rating and clearly signal the step up from the smaller Model Y. Manufacturing centred on Ford’s Dagenham plant, while parallel assembly occurred in Barcelona (1934-1936) and in Germany, where the same basic car wore the Ford Eifel badge. Production for the UK-spec model ended in 1937 as Ford transitioned to the Ford 7W.
Engineering & Performance
With a wheelbase just over 2.2 metres, the C Ten packaged a compact side-valve engine, simple leaf-sprung suspension, and cable-operated brakes into a 3734 mm overall length. Dry weight of only 810 kg helped push top speed to around 110 km/h respectable for 1934 and markedly quicker than the outgoing Model Y.
Legacy
While eclipsed by later Anglias Prefects, the Model C Ten anchored Ford’s presence in Britain’s popular small-car class and quietly established a template of light, efficient saloons that would re-emerge after World War II. Surviving examples today are scarce yet sought by early Ford collectors for their clean Art-Deco lines and engineering simplicity.
