Ferrari 340
1950-იანების დასაწყისში Ferrari-მ 340 დასახელებით რამდენიმე ექსპერიმენტული სპორტული რასერი შექმნა. ეს მანქანები Maranello-ს პირველ კლიენტურ მოდელებსა და 250-სერიის შემდგომ გმირებს შორის საფეხურად იქცა.
ისტორია
1950-დან 1952-მდე Ferrari-მ მოკლე სერია გამოუშვა — ღიაც და დახურულიც. 340 America-ს მაგალითად, არსებულ 275 შასიზე აწყობდნენ, სახელდ <tilde>msobili ჯერ Mille Miglia-სა და სხვა ღია გზის რბოლებისთვის, რომელიც მაშინ საფაქტო ქარხნულ განვითარების პროგრამას წარმოადგენდა.
დიზაინი და ინჟინერია
კარიანა იტალიელი კაროსერების ხელით — Pinin Farina, Vignale და Touring — მზადდებოდა. შედეგი იყო კუპეებისა და სპაიდერების არსებითად განსხვავებული სილუეტები. ხელით ნაგებ ალუმინს ქვეშ ხელუხლებელი იყო იმ დროის გრძელბაზიანი მილოვანი შასი, უკანა მთავარი ღერძი და წინა ძრავი-უკანა მავლი განლაგება, რაც Ferrari GT-ებში 1950-იანების დასაწყისში სტანდარტი იყო.
მემკვიდრეობა
მიუხედავად მცირე რაოდენობისა, 340 სერიის 4.1-ლიტრიანი Lampredi V-12 და შასის არქიტექტურა პირდაპირ გადაეცა 342 America-სა და შემდგომ გამზარდ 250 GT-ს. ამიტომ, ეს ადრეული მანქანები ფაქტობრივად გზა გაუკვალეს ქუჩისთვის თავსებულ Ferrari grand tourer-ების ევოლუციას.
English version
The Ferrari 340 nameplate appeared on experimental sports-racers built in the early 1950s, serving as a stepping-stone between Maranello’s first customer cars and the later 250-series racers.
History
Ferrari produced a short series of open and closed 340 models from 1950 to 1952. Cars such as the 340 America were assembled on existing 275 chassis, initially created for the Mille Miglia and open-road events that at the time formed the heart of Ferrari’s factory development program.
Design & Engineering
Bodies were crafted by several Italian coachbuilders—Pinin Farina, Vignale, and Touring among them—resulting in a variety of coupe and spyder silhouettes. Beneath the hand-formed aluminum lay the long-wheelbase steel tube frame of the day, underslung live rear axle, and the front-engine, rear-drive layout that was standard for Ferrari GTs of the early 1950s.
Legacy
Even though the 340 series was produced in small numbers, its 4.1-litre Lampredi V-12 and chassis architecture fed directly into the 342 America and the refined 250 GT that followed, making these early cars crucial developmental vehicles in the evolution of Ferrari street-legal grand tourers.
