Austin A40
1947-დან 1967-მდე ისეთმა ბირთბიუტიკა არ გამოუცდიაო – ასე იყო, ოცი წარმოუდგენელი წელი: BMC სულ ხუთ განსხვავებულ Austin A40-ლაინს უშვებდა და პირდაპირ ფეხებში ჩააგუდა ომის შემდგომი ბრიტანული მინი-დუან.
ქრონოლოგია და მოდელები
A40 ჯერ 1947-ში გამოჩნდა – Devon და Dorset სედანები 10 hp-ს მოსეტით. 1948-ში Countryman უნივერსალი შეუერთდა, 1950-ში კი – ორდარიანი A40 Sports. 1952 წელს A30/A35 ბაზამ A40 Farina სედანი და Countryman შესთავაზა (1958-67). 1958-ში ასევე გამოცალკევდა A40/A50 Cambridge და მოკლელი Farina A40/A60 ხაზი – ორივე 1967-მდე.
ტექნიკური ჩხრეკა
ყველა სერია – უბრალო BMC ოთხცილინდრიანები: თავიდან 1.2-ლიტრიანი, შემდგომ 948 სმ³ და 1.1/1.2-ლიტრიანი B-series ემოურტებოდა უკანა თვლებისკენ 4-სიჩქარიან კოლოდებთან ერთად. ჩარჩო-მონოლითი წყობა ეტაპობრივად შემოიჭრა – Devon/Dorset-ს კვლავ დაცალფართი ჩარჩო ჰქონდა, ხოლო 1958-ის Pininfarina-დიზაინზე Farina-ები უკვე მონოკაკ კორპუსს და წინაქარ მანქანურ თავს მოირგებდნენ – ზომიერი მექანიკური სერვისისთვის.
მემკვიდრეობა და შემდეგი ყიდვა
ხუთმა A40-მა პირდაპირი ხიდი ააგო ომამდელი Austin 8-ისა და თანამედროვე ADO16-ის წინა წევიანი მოდელების შორის. ბრიტანული ოჯახების ათასობით ასულმა ისმინა სრული ჩარჩო-მონოლითისათვის განკუთვნილი საბჭოები, ხოლო კომპანია – BMC – ყველა კუთხე-კუნჭულში მოახდინა დილერული ქსელის გაფართოება.
English version
Between 1947 and 1967, the British Motor Corporation sold no fewer than five distinct passenger-car lines under the Austin A40 name, creating a two-decade beacon of post-war British small-car engineering.
Timeline and Model Ranges
The A40 badge appeared in 1947 on the A40 10 hp Devon and updated Dorset saloons, followed by the 1948 Countryman estate and the two-door A40 Sports of 1950–53. From 1952 the smaller A30/A35 chassis spawned the A40/A40 Farina saloon and Countryman (1958–67), and 1958 also brought the brief A40/A50 Cambridge overlap along with the compact A40/A60 Farina line that lasted until 1967.
Engineering Backdrop
All A40 variants used straightforward BMC four-cylinder engines (early 1.2-litre, later 948 cc and 1.1-litre/1.2-litre B-series) driving the rear wheels via a four-speed gearbox. Unitary construction arrived gradually—the Devon/Dorset retained separate chassis, while the later Pininfarina-bodied Farina cars employed monocoque designs and front-hinged bonnets for easier servicing.
Legacy and Successor
Together the A40s formed the bridge between pre-war Austin designs (represented by the Austin 8) and the modern front-wheel-drive BMC ADO16 range. Their sheer volume—tens of thousands built across five factories—helped establish BMC’s nationwide dealer network and familiarised British families with affordable monocoque motoring.
