Austin 12
მეორე მსოფლიო ომის წინ დებიუტი ჰქონდა — Austin 12, უკანასკნელი დიდი სანაგვე پیش-ხანდაკანებისა ბრიტანული კომპანიისგან. საომარმა ფლოტმა მაშინვე შთაის და საჯარო სულ დასტურებს მოექცა. ჩვეული ფასადებიდან 1945-ის შემდეგ მოჩანს.
ომის დასაწყისში, სამხედრო წესრიგით
1939 წლის აგვისტოში, მშვიდი ოთხკარიას გარეშე Austin 12 წარსდგა — უფრო მკვიდრი ინტერიერით, ვიდრე წინა მოდელი 12/4. ომის დაწყებისთანავე ქარხანამ ყველა არხი სამხედრო და მთავრობის შეკვეთებზე გადაიტანა. სამოქალაქო მოქალაქის ავტომობილი გახდა მხოლოდ 1945-ის შემდეგ.
დიზაინი და ტექნიკა
4343 მმ საბაზისო გვალვით აწყობილი მყარი ფოლადის კაროსელი, 30-იანი წლების სტილს იმეორებს. დაკვრა Austin-ის ოთხცილინდრიანი სედელი მოჰქონდა — ჩუმი ოფიცერთათვის და განკურნებადი შევიწროებაში. მაღალჭერა სალუნში ოფიცრები გასხდებოდნენ, კარგი რაოდენობა კი ხელოსნური ვაგონებად და უტილიტის ჰაჩებად იქცა ლოგისტიკისთვის.
ომის მერე
გამოშვება 1946 წლამდე გრძელდებოდა დასულგადაგვარებული სამოქალაქო ბაზრისთვის. 1947-ში Austin-მა ახტენჩა უკვე Austin A70 Hampshire-ით, იგივე გაბარიტებით, მაგრამ ახლა 2199 cc-იანი მოცულობის ძრავათ — რაც სამშვიდობი პერიოდის სურვილებს უკეთ ამოწერდა.
English version
Launched on the eve of World War II, the Austin 12 was Austin’s last pre-war big family saloon, drafted almost immediately into military duty and rarely seen in civilian driveways until after 1945.
Wartime Launch & Military Service
August 1939 saw the four-door Austin 12 debut, offering more passenger room than the 12/4 it superseded. The onset of war diverted virtually the entire production run to military and government fleets, making civilian deliveries scarce until hostilities ended in 1945.
Design & Engineering
Built on a generous 4343 mm footprint using steel bodywork that echoed mid-thirties styling cues, the car retained conventional Austin four-cylinder power—quiet enough for staff-car duties yet simple to service in the field. The high-roof saloon cabin catered to officers, while a few estate and utility variants were bodied for wartime logistics.
Post-war Transition
Although manufacture continued into 1946 for exhausted civilian markets, by 1947 Austin replaced the 12 with the Austin A70 Hampshire, carrying very similar dimensions but receiving the larger 2199 cc engine demanded by peacetime buyers.
