BMW E1
წარმოება: 1991–
1991-დან 1993-მდე შექმნილი, თითქმის უცნობი E1-ები პირველად აჩვენეს, რომ ბავარიელებს სულაც არ უნდოდათ მხოლოდ ცენტრალური გამტარით მობრეცილი ქით-ქით. ეს ნაგლეჯი ქალაქის სრულიად ელექტრიკით შემოძრავა და 10 წელზე მეტი დროით ადრე, ვიდრე „i“ ბრენდის ლოგოების ამბავი დავინახეთ.
როგორ დაიბადა E1
1991-ის ფრანკფურტის შოუზე BMW E1 სამკარიანი კომპაქტით გამოჩნდა — ქვედა ბატარეაში ნატრიუმ-ნიკელ ქლორიდის პრიმიტიული ცელები. 1993-ში მეორე ვერსია უთხრეს: ალუმინის სტრუქტურა, პირველი ნერგიათივი რეგენერაციული მომენტიშიკაცები და „არჩეულთა ჩართულობით“ წვრილი 660 კუბოტური Kymco ორბორბნიანი ნავაჭრადაც, რომელიც ბოლოს i3-ის REx-ზე დადასტურდა.
რა ეგებებოდა ელექტროსულს
1991-ში 19 კვტს-სა სარდავა 150 კმ-იანი დიაპაზონი გასაჭირდ დიეთ — ECE-15 ციკლი მიქროლგზა იყო, მაგრამ იმ დროს სამაგალითო. 1993-ის პროტოტიპს უკანა სკატში 30 კვტ გენერატორით მორთული 0.66-ლიტრიანი ძრავა ებაჟნებოდა; ასე BMW-ს პირველი სერიოზული მიქსი გამოცდეს, რომელიც მოგზაურს სტრასებს შორის ადის.
English version
Two separate BMW city-car studies—the E1 prototypes of 1991 and 1993—signaled Bavaria’s earliest systematic experiments with pure-electric urban mobility and laid conceptual groundwork more than a decade before the i-badged range became reality.
Concept Timeline
The first BMW E1 appeared at the Frankfurt Motor Show in 1991 as a compact battery-electric three-door with sodium-nickel chloride cells. Two years later, BMW followed with a 1993 E1 facelift that switched to an aluminum-intensive chassis, showcased then-rudeimentary regenerative braking, and added a modular hybrid option alongside the fully electric drivetrain.
Experimental Powertrains
Both E1 forms pushed packaging limits for their era: the 1991 car squeezed 19 kWh into a floor-mounted battery pack, delivering roughly 150 km city range under the optimistic ECE-15 cycle, while the 1993 version added a rear-mounted 660 cc Kymco two-cylinder petrol range-extender running on a 30 kW generator, previewing later BMW eDrive integration work.
