Ford Taunus G93A
1939 წლის 30 აპრილს, მხოლოდ რამდენიმე თვით ადრე, ვიდრე ევროპა ომში შევარდებოდა, Ford-მა გერმანიაში წარმოადგინა Taunus G93A — კომპანიის პირველი სრულად ადგილობრივი საპასუხო ავტომობილი, Ford Eifel-ის შემცვლელი.
ისტორია
ამ დრომდე Ford Deutschland აშშ-დან ან დიდ ბრიტანეთიდან შემოტანილ პლატფორმებზე აგებდა მანქანებს. Köln-Niehl-ის ქარხანაში დაბადებული Taunus G93A კი წერს ახალ გვერდს — გერმანული ინჟინერიის დამოუკიდებელი იდენტობის მთავარი ბერკეტი გახდა კოლონია და ევროპული დიზაინის ცენტრად იქცა. წარმოება 1939 წლის 30 აპრილიდან 1942 წლამდე გასტანა — ომმა მასალები შეუმცირა, G93A კი თავად კიდევ რამდენიმე დაუგეგმავი ვარიანტით და სამხედრო პულის ავტომობილად გადარჩა.
დიზაინი და ზომები
კომპაქტური, მაგრამ მაღალი კორპუსით: 4,08 მ სიგრძე, 1,485 მ სიგანე, 1,60 მ სიმაღლე. ეს გამხდარი ცილინდრი კარგად გასცემს 360° ხედს და ურბანული გადაზიდვების იდეალს მიდას. ზედმიწევნით გლუვი ფოლადის კარიერა, უმცირესი Art-Deco შტრიხებით — ბადისებური რადიატორი და ბოლდაბოლო ფარებით გაფორმებული გვერდები.
დინამიკა
ძრავის გული — 1,2-ლიტრიანი side-valve ოთხელი, Eifel-ის ნაწილების მიხედვით გადამუშავებული G93A ბრძანდება 105 კმ/თ შორის უწყვეტ რეჟიმში. ცურვადი ხისძირიანი შასი, ტრანსვერსალური ფურცელები და მაგარი ქასთა — რვა დეკადის წინანდელი გზებისთვის შექმნილი დაუმარცხებელი რეცეპტი.
მემკვიდრეობა
წარმოებული ერთეულების სრული რაოდენობა დღემდე უცნობია, მაგრამ G93A-ს პლატფორმა საფუძვლად დაედო ევროპის პოსტ-ვო პროექტებს და შემდეგი ეტაპის——Taunus P1 (1952 წელი) — წინამამა გახდა. დღეს რამდენიმე სრულიად აღდგენილი ეგზემპლარია შემორჩენილი, რომელიც Ford Deutschland-ის დამოუკიდებელი სულის უძველეს ფურცელს ინახავს.
English version
Launched just 30 April 1939, the Ford Taunus G93A became Ford Germany’s first in-house-developed passenger car, replacing the Ford Eifel mere months before Europe descended into war.
Historical Significance
Until the Taunus G93A, Ford Germany had assembled models originally designed in the United States or United Kingdom. Built at the Köln-Niehl plant, the G93A represented a decisive shift to domestic engineering and established Cologne as Ford’s European design hub. Limited production ran from 30 April 1939 to 1942—cut short by wartime raw-material restrictions—and the car survived only as a handful of pre-war units and military-staff pool cars.
Design & Dimensions
Packaged for the austerity of late-1930s Europe, the Taunus G93A measured 4.08 m long, 1.485 m wide and 1.60 m tall—compact yet tall-sided, giving good visibility and wagon-style practicality. Its clean, pressed-steel bodywork carried subtle Art-Deco touches, most evident in the sculpted grille and rounded headlamps integrated into flowing front fenders.
Performance
Powered by a 1.2-litre side-valve four—derived from Ford’s Eifel engine—the G93A reached 105 km/h flat-out while delivering respectable economy. The ladder chassis employed transverse leaf springs and rigid axles, prioritising durability on rough pre-war European roads.
Legacy
Though production numbers remain uncertain, the G93A’s design underpinned post-war development and led directly to the more modern Ford Taunus P1 introduced in 1952. Today, only a handful of restored examples survive, preserving an early chapter of Ford Germany’s independent engineering identity.
