De Luxe Ford
1938 წლიდან 1940-მდე, De Luxe Fordი იყო Ford-ის შემოთავაზება მათთვის, ვისაც ჩვეულებრივი სამუშაო ფორდის მონტირება ცოტა ზედმეტად უბრალოდ მოეჩვენებოდა, ლინკოლნი კი ძვირი. აქედან გამომდინარე — გამოყოფილი ბრენდი Ford-სა და Mercury-ს შორის.
ისტორია
„დელიუქსის“ სახელწოდება Ford-მა პირველად 1930-იან წლებში მოიხმარა, უფრო კომფორტიან მოდიფიკაციებზე, მაგრამ 1938 წლიდან De Luxe Fordს უკვე საკუთარი დიზაინი და ფასები ჰქონდა. 1939 წელს გაყიდვაში ხუთი ვარიანტი იდგა — Ford, De Luxe Ford, Mercury, Lincoln-Zephyr და Lincoln; მერე ომმა ყველაფერი შეაჩერა. 1945 წლიდან კი შემადგენლობა გაამარტივეს: მხოლოდ Ford, Mercury და Lincoln დარჩა, De Luxe კი უკვე ტრიმად დაბრუნდა.
დიზაინი და პოზიციონირება
მარკეტინგი ამბობდა: „მარკა მარკის შიგნით“. De Luxe Fordს თავისი ქრომით აღჭურვილი კორპუსი ჰქონდა, შიგნიდან უკეთები ინტერიერი და უფრო დახვეწილი ფორმები. ბაზა იგივე, 4559 მმ, მაგრამ ფასი საკმაოდ გამორჩეული იყო — GM-ის ასოებად შექცეული ორგანიზაციის იმიტაცია, თუმცა Mercury-ს საფასურამდე არ მიდიოდა.
მემკვიდრეობა
ამ ექსპერიმენტმა Fordს აჩვენა, რომ ბაზარი არსებობს — კლიენტი უფრო კომფორტს ეძებდა, ვიდრე საერქოთზე Mercedes-ის მანქანაზე გადახდის ფუფუნება. აი ამ აზრმა ომის შემდეგ სხვა სახე მიიღო: უკვე Custom, Custom De Luxe, მერე Crestline და ა.შ. გამოცალკევებული ბრენდის ნაცვლად მომხმარებელს ტრიმების იატაკუსნი variantები შესთავაზეს.
English version
Introduced for 1938 and sold through 1940, the De Luxe Ford was Ford’s deliberate step above the base Ford, slotting premium trim and styling between everyday workhorses and the Lincoln line.
History
Ford first used the "Deluxe" label on higher-spec 1930 models, but the 1938 launch granted the De Luxe its own styling and price sheet while still wearing Ford badges. By 1939 the lineup had expanded to five nameplates—Ford, De Luxe Ford, Mercury, Lincoln-Zephyr, and Lincoln—before wartime production ended it. After 1945 the brand chart was simplified to Ford, Mercury, and Lincoln, and 1941’s "De Luxe" reverted to a trim level.
Design & Positioning
Marketed as a "marque within a marque", De Luxe Ford carried unique exterior brightwork, upgraded interiors, and slightly more streamlined bodywork than standard Fords, riding the same 4559 mm chassis. Its visual differentiation and upper-middle pricing deliberately mirrored GM’s hierarchy without matching a full Mercury price point.
Legacy
The experiment showed Ford how to reach buyers who wanted more comfort without springing for Mercury, an insight that resurfaced post-war in layered trim packages (Custom, Custom Deluxe, later Crestline) rather than a separate sub-brand.
