Citroën ID
1956 წელს შემოვიდა Citroën ID — გამარტივებული, უფრო ხელმისაწვდომი „დაბოლება“ ფრანგული სახელოსნოს მეტად რადიკალული 50-იანების ინჟინრული მიღწევებისთვის.
როგორ დაიბადა ID
1955-ში DS-ის პრემიერა ასაფეთქებელი იყო, მაგრამ Citroën-ს სჭირდებოდა მოდელი, რომელიც უფრო ფართო აუდიტორიას მოაწონებდა ახალ სილუეტსა საოცარ კომფორტს. შემდეგი წლისთვის მოვიდა ID (პირველად პრესში „Idée“-ადაც მოიხსენიებოდა) — ნაკლები ჰიდრავლიკით, ხელის მექანიკური გადაცემათა კოლოფითა და მარტივი დასამთავრებლით. ფასი დაბლა წავიდა, ხოლო სხეული იგივე თეფშმავალი ფორმა და მყარი პანელური კონსტრუქცია შემოგვრჩა.
გარეგანი და შიდა განსხვავებები
გარედან მხოლოდ რამდენიმე შტრიხი დაჰყავს ID-ს DS-საგან — სხვა ლოგო და პატარა ხუთბურთები. სალონში კი ჰიდრავლიკურ „ღვედის“ მაგიერ ხელის გადასადებია, ჰიდროსუსტური საჭე არ არსებობს, ტაბლოს მიემადა მატერია მარტივია და სავარძლები იაფი ქსოვილით არის დაგებული. მაინც იჯდები იმავე ფართო სივრცეში ჩახეული ჭერის ქვეშ.
სისტემა და წვენა
პირველხაზოვან 1.9 ლიტრიან OHV ტეტრი ტექნიკურად DS-ისავეა, თუმცა დაკვეთა იაფ და ხანგრძლივ წინასწარ გადაცემაზე იყო. ჰიდროპნევმატიკური წონასწორობის სისტემა და წინა ბრემსალი (არა ბორბლებში, არამედ კაპოტში) შენარჩუნებულია. შემდეგი იაპონური რიგები ყველა პარამეტრში მიუახლოვდნენ DS-ს, მაგრამ ლოკოკინების წინააღმდეგ ID ტექნიკურად მსუბუქად ინარჩუნებდა ადგილს.
წარმოება და მემკვიდრეობა
თითქმის ო�ი ათწლეული გაგრძელდა ID-ჰილეფის ცხოვრება: აწყობდნენ პარიზში და სლოუში (UK). ექსპორტში ხშირად DS-საც კი აჯობებდა — მაშინდელი ფულთან გათვლის თუ ზოგიერთი შტატის საგზაო პოლიტიკის გამო. ბოლოს ID19, ID20 ანდა D Spécial/D Super სახელებით გამოვიდა, სანამ 1975-ში ისევ DS-ს ჯგუფში გაუძღვება. ამ დრომდე 1,3 მილიონამდე ეგზემპლარია ნაპროდუციალებული, რომელთაც ერთ წელიანი სახელთა წარწერა, ID, ამარებდა.
English version
Introduced from 1956, Citroën ID was a simplified, more affordable companion to the flagship DS, broadening access to the French marque’s radical mid-century engineering in dozens of markets worldwide.
Origins & Positioning
After the dramatic launch of the Citroën DS in 1955, the company needed a version within reach of a larger public. The ID (spelled “Idée” in early internal memos) arrived the following year with fewer hydraulic features, manual steering and gearbox, and simpler trim, cutting the purchase price significantly while sharing the same futuristic silhouette and stressed-skin structure.
Design Differences
Externally, only badging and smaller hubcaps distinguished the ID from its upscale sibling. Inside, a conventional manual transmission stalk replaced the DS’s hydraulically operated semi-automatic, and the steering lacked power assistance. Glass-fiber dashboard panels and simpler upholstery further reduced cost, though passengers still sat in the same wide, well-padded seats beneath the concave roof.
Engine & Chassis
At launch the ID retained the DS’s 1.9-liter OHV four-cylinder, detuned for reliability over rev range. Hydropneumatic self-levelling suspension and inboard front brakes remained standard, giving the same supple ride and stable handling that made the DS famous. Later updates gradually aligned output and brakeset more closely with the full-featured DS line.
Production & Legacy
Over nearly two decades the ID was built at Citroën’s Paris and Slough (UK) plants, outselling the DS in export markets where price sensitivity was high. The range evolved into the ID19, ID20 and ultimately D Spécial/D Super before the line was absorbed back into the DS family in 1975, by which point more than 1.3 million cars had carried the initials first established in 1956.
