Riley 4
წარმოება: 1959–1969
1959–1969 წლებში Riley 4 — 4/Sixty Eight შემდეგ კი 4/Seventy Two — British Motor Corporation-ის ყველაზე „ტოპ-ჩინიანი“ ვარიაცია იყო იმ ოჯახური სედანის პლატფორმისა, რომელზეც თავად BMC იაპონიასა და კომპანიების სხვა პროდუქტზე ლაპარაკიც არ დადიოდა. Pinin Farina-ს თხელი წირვები საქმეში შემოჰქონდა, ფასი კი MG-ზე და რა თქმა უნდა Wolseley-ზე კიდევ ათიოდე გირვანქა აწეულიყო. ეს მანქანა RM-შემდგომ უკანასკნელი იყო, როცა Riley ძველი სტილის მაპრემიუმ ოთხკარიან ლიმუზინს კიდევ უკანასკნელად იშვებდა.
ისტორია
1959 წლის ბოლოს ზაფხულში BMC-მა 4/Sixty Eight წარადგინა და იგი პირდაპირ MG Magnette III-სა და Wolseley 15/60-ზე მაღლა დაიხარხა. 1961-ინს რესტაილინგმა 4/Seventy Two მოგვიტანა, მცირედ უფრო დიდი სიმძლავრის წყალობით და ერთი რომ გასაგები იყოს, კომპანიაში ბეჯების ხელოვნური გაზრდა უკვე ყველა ბრენდის იდენტობას ბუნდოვანს ხდიდა. 1969 წელს BMC წინა ბორბლების მამოძრავებელ პლატფორმებზე — Austin Maxi-ისნაირზე — გადადიოდა, Riley-ის ომის შემდგომი უკანასკნელი სედანი კი ისე გაპარდა, რომ მისი პირდაპირი შემცვლელი არც დაუხატავს.
დიზაინი და ტექნიკა
Pinin Farina-ს გამხმარი ფასთ-ბექი იტალიურ დახვეწას ჰმატებდა ამ ბრიტანელს და განსხვავებას ხაზს უსვამდა Austin A55 Cambridge-ასაცა თუ Morris Oxford V-საც. ტექნიკურად იგი Magnette-ს გაწვალებულ ბაზას ქვევით იკროდა, თავის ორკარბურანტო 1.6 ლიტრიან B-Series-სა და 1964-იდან — Hydrolastic ზე. woody პანელები, ტყავის სავარძლები და ნამდვილი ორხის სახელურები სულ სხვა ტონტია, თუმცა პრესის პლანები მაინც იმდენად იგივე იყო, რამდენადაც თვალში მოსახვედრი.
როგორ კლავდნენ ფასებს
BMC-ს გამოსვლები Riley-ს „ჯენტლმენურ სპრინტერად“ გამოჰყავდა — ფარული დინამიკა და დახვეწილი ქვემოკედლური განახლება ამჯობინებდნენ ბეჭდითი ტყუილით მოკვდავ ტრაფიკს. 1959-ში 4/Sixty Eight სიაში £1,087 ღირდა — დაახლოებით £100 MG-ზე მეტი და £200 Wolseley-ზე წინ. 1961-ის შემდეგ Seventy Two £1,200-ს პატარ დედაშე უბერავდა. ეს ფასი გაყიდვებს თუ რამდენად გაზრდიდა არავინ იცის, მაგრამ მყიდველს უნიკალურობას სულაც არ აკარგვინებდა — იმ დროში Riley-ს კვლავ პატივს სცემდნენ.
English version
From 1959 through 1969, the Riley 4—the 4/Sixty Eight and later 4/Seventy Two—was British Motor Corporation’s poshest take on its family-car platform. Drawing on Pinin Farina’s lines yet costing more than contemporary MG or Wolseley stablemates, it closed the book on Riley’s traditional up-market saloons after the RM range.
History
BMC introduced the 4/Sixty Eight in late summer 1959, slotting it above the MG Magnette III and Wolseley 15/60. A mid-life refresh in 1961 brought the 4/Seventy Two and a modest power increase, even as badge engineering across the corporation blurred individual marque identities. By 1969 BMC was shifting its focus to front-wheel-drive designs such as the Austin Maxi, and Riley’s final post-war saloon quietly bowed out without a direct successor.
Design & Engineering
Pinin Farina’s crisp fast-back silhouette gave the Riley 4 an Italianate dash that set it apart from the related Austin A55 Cambridge and Morris Oxford V. Mechanically it borrowed the Magnette’s longer wheelbase and twin-carb version of BMC’s 1.6-litre B-Series engine, paired with Hydrolastic suspension from 1964. Add polished wood dashboards, leather seats and real walnut cappings, and the car felt a clear notch above other Farina saloons—even though main pressings were largely shared.
Market Positioning
BMC marketed the Riley as the ‘gentleman’s express’, placing a premium on discreet performance and refined trim. The 4/Sixty Eight listed at £1,087 in 1959—about £100 more than the MG and £200 beyond the Wolseley—while the updated Seventy Two moved the asking price past £1,200. That pricing limited sales volume compared with its siblings, yet guaranteed exclusivity for customers who still valued the Riley name.
