Morris Cowley
1915-დან 1958-მდე „Cowley“-ს ბეიჯი შეისვა ნებისმიერ შუა ფასილის მორისს — ქართულად რომ ვთქვათ, იყო „ნორსა“ ინგლისურ ოჯახებში. ოთხი ათწლეულის განმავლობაში ამ მცირე სალუნებმა ჯერ საომარი, მერე საოჯახო და ბოლოს კი საბიუჯეტო ფლოტების საჭიროება მოირგეს.
თაობები
1915-ში პირველი „ბულნოუზი“ ორჯერსადა იჯდა, White & Poppe-ს ძრავი ძლევდა. შემდეგ აიწყო — პირდაპირ საქმეში ვართ შესულები — თაობები ერთმანეთის მიყოლებით: 1920-იანების ფართო “flatnose-ი” ოთხადჯერის კაბრიოლეტები, 1932-343 წლის 10-ცხელი Cowley სინქრონიზებული კალოდებით, მერე მხვიდან six 14/6-ის შესენა, 12 ტრიუმფის 34-45 წლები და 1946-ს შემდეგ 918-კუბური ლაგუნგა, რომელიც 옥სფორდსაც აწენდა. ერთი გამოუსადეგარი კაპოტიც არ იყო მოსაძებნი!
დიზაინი და ფასი
Хёტელურად კაული მაშინდელი 옥სფორდის ზედა ფარსართული იყო, უმეტესად იგივე კარასა და შიგნით ნაკლებად ზეთის სუნი. იფერებდნენ ისევე ხმელეთადებდნენ — სამდგომი მუნიციპალიტეტები, ექიმები სოფლებიდან და მცირე მძღოლები — “ჩვენი ბიზნესი დააყოვნე, მაგრამ გადაიყვანე!” ეს იყო ამათი დევიზი.
წარსული
1958-ში, მორისმა მთელი მოდელთა პალიტრა გადასვა „Мajor/A40- დან Oxford Farina-საჩუქრადღა. Cowley-ს სახელი იქცა ისტორიად, თუმცა ვინ რას დააყვა — როგორც პაიტო ომებს შორის პედალს, ისე პოპულარიზდა მფართალი ბრიტანული ჩვეულებადი სალუნები. დღეს ნათელი წითლინი იყიდება, არამედ სიჩქარეში კი არა, ისევ ეს ძვირფასი „ვინდოუ ლელინტ ერა“ ახსენებს ყველა მოყვარული — როცა მორისმა ბირმინგემის გული კიდევ ერთად ჩაუქროლა.
English version
Between 1915 and 1958, Morris applied the Cowley nameplate to a succession of mid-market British saloons, each reflecting the era’s engineering priorities while providing dependable transport for families and fleet buyers.
Generations
The Morris Cowley debuted in 1915 as a two-seat model based on the earlier Morris Oxford ‘bullnose’, powered initially by a White & Poppe engine. Over four decades the brand evolved through six distinct iterations: the 1920s Cowley ‘Flatnose’ with its more spacious four-seat body, the 1930s 10 hp Cowley with synchromesh gearbox, the 14/6 Cowley six-cylinder (1932–34), the 1934–45 12 hp Cowley, and finally the post-war 1946–58 Cowley whose 918 cc side-valve engine also powered the Oxford. Each generation kept the core values of solid construction and affordable pricing while updating styling and mechanicals.
Design & Market Position
Cowley models sat slightly below the contemporary Morris Oxford in price, offering the same body styles—saloon, tourer, and van—with fewer luxury touches. From the chrome-rimmed radiator of the 1920s bulls-nose to the austere post-war slab-front saloon, the design language mirrored its Oxford sibling yet used simpler trim and interiors. This strategy made the Cowley a staple for municipal fleets, rural doctors, and small businesses requiring reliable British steel on a tight budget.
Legacy
Production ceased in 1958 when the entire Morris range was rationalised around the new Morris Major/A40 and Oxford Farina lines. Though the Cowley name ultimately faded, it bridged two world wars, popularised the modern small saloon format in Britain, and provided much of the volume that allowed Morris—later BMC—to compete with Ford and Austin. Today, surviving pre- and post-war Cowleys are sought for their simple mechanics and historic styling cues, reminding enthusiasts of an era when Morris dominated the British Midlands.
