Austin FX3
მთელი ბრიტანეთის ბორბლებზე უკან არჩევით 1948-იდან, Austin FX3 ომის შემდგომი პირველი სპეციალურად ტაქსად შექმნილი მანქანაა. Mann & Overton-თან და ოქროსხელა Carbodies-თან ერთობლივად გამოიმუშავეს და მანდეიდან თვითკმარი ლონდონური შავი ტაქსის კანონი დაწერეს — მოკლე, მრგვალთავიანი, გამძლე.
დიზაინი და კონსტრუქცია
Coventry-ში მდებარე Carbodies-მა Austin-ის შასის ზედ გადააფარა მაგარი ფოლადის სხეული, მისი ფორმები თითქოს დიდი კვერცხი იყო, ოღონდ Metropolitan Police-ის პატარა პრიტელი „Conditions of Fitness“ რეგულაციები გაითვალისწინეს. 4.4 მ სიგრძესა და 1.7 მ სიგანეში თავსდება ზუსტად ნახევარ მეტრიანი ტროტუარის ნაპირზე, შიგნით კი ხუთი მგზავრი ისვენებს ორ მთავარ სავარძელზე, მაგრამ არც 3.6 მ მინიმალური მობრუნების წრე დაურღვევია.
განფენილები და ვარიანტები
FX3 1948-ში გამოჩნდა და პირდაპირ ჩაანაცვლა Austin 12/4 Low Loader. ათწლეულის განმავლობაში ნელ-ნელა ცვლიდნენ პატარა დეტლებს — სარქველის ხორცი იქ, გრილი იქ — მაგრამ არც ერთი გამორჩეულად ნათლული „Mark II“ არ არსებობს. 1958-ში წარმოება შეწყდა, როცა ადგილი გადასცა უფრო დიდ FX4-ს.
დატოვებული კვალი
ლონდონს გარეთ ბრიტანული ქალაქებიც კი FX3-ით დაიწყეს მოძრაობა, პირადი სერვისებიცა და ტაქსკომპანიებიც. ამით Austin-მა ტაქსის ცალ-კუთხა ბაზარი მთლიანად დაიჭირა. ბევრი ძრავა, ჩარჩო და ისიც კი, FX3-ის პროფილი, პირდაპირ გადავიდა FX4-ში — და ამ სილუეტმა ლონდონის ქუჩებს რიგზე კიდევ ორ ათწლეულზე მეტი უყურა.
English version
Austin’s first purpose-built post-war taxicab, the FX3 served Britain’s streets from 1948 to 1958. Developed jointly with Mann & Overton and coach-builder Carbodies, it set the template for the classic London black cab.
Design and Construction
Carbodies of Coventry clothed the Austin-supplied chassis with a bulbous steel body, restrained by Metropolitan Police Conditions of Fitness regulations. At 4.4 m long and 1.7 m wide, the FX3 fitted tight London streets without compromising the compulsory 3.6 m turning circle while seating five passengers on two bench seats.
Generations and Variants
The FX3 arrived in 1948 directly replacing the Austin 12/4 "Low Loader" Taxi. Minor trim and mechanical updates were made throughout the decade, but no distinct titled versions were introduced. Production ended in 1958 when it ceded the role to the enlarged Austin FX4.
Legacy
British cities outside London adopted the FX3 alongside private hire fleets, cementing Austin’s grip on the specialist taxi market. Many mechanical elements and the overall silhouette of the FX3 carried over to the far longer-lived FX4, influencing the look of London cabs into the 21st century.
