Alfa Romeo Navajo
წარმოება: 1950–
1976 წელს, ჯენევის დარბაზში, ბერტონემ უჩვენა ალფა რომეო Navajo — ერთადერთი ეგზემპლარი, რომელიც 33 Stradale-ის საშუალამძრაო შასის წვერზე დასვა და 70-იანების late-night კოქტეილი წარმოადგინა: ბოკალივით ჩახვეული კუთხეები, ორნეში შეფერილი საქაშავე და ჯემისტების გამომხტარი ფარები.
პრემიერა და კონცეფტი
ბერტონეს დიზაინერებმა 3 800 მმ-ზე ნაკლები სიგრძეში ჩასვეს 33 Stradale-ის ჩორბლები, მერე კი ზედპირულ ზონაში მოზრდილი ცალი ხელი ჩაუშვეს: ისეთი საყოველთაო პოლარიზაცია გამოიწვიეს, რომ სტენდზე გუნდი მთლიანად ბიჭებით იყო გარშემორტყმული.
ფორმა როგორც კოდი
ნაავაჰოს პროფილი მართლაც რაზაკი თვითმფრინელს გავდა: ოდნავ დახრილი მეხუთე კარის მინა, წყვეტილი kamm-უკანა და სპორტული ტექნიკის მეხუთედად მოქცეული სიგრძის იძულება. ფერები კი შესაბამისია—ნარინჯისფერი ორდზე შავი გეომეტრიები, რაც „ნაავაჰოს“ სახელიდან გამომდინარე მოიფიქრეს.
მოგზაური მინდვრებში
ნაკრებიის მიუხედავად, მანქანამ 70-იანების ბოლომდე ევროპის სალონები შემოირბინა, დატრიალდა, ხალხი გააალმა, ბოლოს კი კერძო შეგროვებაში გაემარტა. დღეს რომელიმე კონკურსზე გამოჩნდება, გულწრფელად გაქაჩილი „ჩაის ტიულპანია“ ნაირფერ ანდრიას ქუჩისთვის.
English version
Unveiled as a wedge-shaped show-stopper, the Alfa Romeo Navajo was a one-off 1976 concept by Bertone that turned the mid-engine Alfa Romeo 33 Stradale chassis into a dramatic window on late-’70s design thinking.
Concept & Debut
Bertone sculpted the Navajo on the short wheelbase of the ultra-rare 33 Stradale, stretching no more than 3 800 mm end-to-end. It premiered at the 1976 Geneva Motor Show, instantly polarising show-goers with its sharp pop-up headlamps and angular glasshouse.
Design Triggers
The Navajo’s silhouette echoed fighter-jet geometry: a near-flat windshield, kamm-tail rear and vivid orange-black paint scheme intended to evoke Native American art themes (hence the name). The tight proportions were dictated by the 33 Stradale’s race-bred running gear under the skin.
Afterlife
Though it never reached production, the car toured major European auto salons through the late ’70s and then quietly slipped into private collections, reappearing occasionally at concours events as a time-capsule of angular Bertone creativity.
