Isuzu Florian
1967-დან 1983-მდე, Isuzu Florian მხოლოდ ერთი და იგივე კარ-ნაჭერი გასდიოდა მთელ ასპარეზს; ორიოდე ზომიერ რესტაილინგს დაეთმო და ისე გადატანა 16 წელი — იაპონური სედანების ერთ-ერთი ყველაზე გრძელი უცვლელი ციკლი. Bellel-ის შემდგომ ზომით, Aska-ს კი წინ, ეს შუა კლასის სალონი Isuzu-ს პასაჟირკების მთავარ იმედად იდგა ათეულ თვეებად.
ისტორია
1967 წლის ნოემბერში General Motors-ის იაპონურმა შვილობილმა ბაზარზე Florian გამოუშვა, თუმცა საზოგადოებამ ის პირველად 1966 წლის ტოკიოს სალონში «Ghia Isuzu 117 Sedan» სახელით დაინახა. კუპესათვის შექმნილ 117-ის პლატფორმაზე გადმოცემული ოთხკარი ზუსტად იმ გემოს ითვალისწინებდა, ვისაც Bellel-ზე შედარებით მეტი სივრცე სურდა, მაგრამ ლიმუზინის კლასამდე არ იჩქარებდა. Bellel-ის შემდგომ ჩავარდნილი ინტერმედია Florian-მა 1983-მდე ზურგზე აიყვანა, ვიდრე Aska-მ არ გადმოუხვია.
დიზაინი და საკონსტრუქტორო
1 600 მმ სიგანე Florian-ს თანაბრად განელებულ ოპონენტებთან ადარებით შესამჩნევად დაგრძელებულს ხდიდა და უკანა რიგის მგზავრებს ნამდვილი იქნობი სიმშვიდეს სძენდა. ფურცლის დეტალებს 16 წლის განმავლობაში ფერი არ შეუცვლია; ორი გრძელი ზარი მხოლოდ გრავირების, საფარველი ბამპერების და შუქების ხაზებს გამოასწორებდა. ძრავის უჯრედში თავდაპირველად 1.6-ლიტრიანი SOHC 84 ცხენი იდგა, შემდეგ გაუჩნდა 1.8-ლიტრიანი ბენზინური, ხოლო 1977-იდან — ახალი დიზელიც, რაც მაშინდელი ეკონომიური ტენდენციების ძვირს გაუთვალისწინებდა.
გენერაციები და ვერსიები
დროული რესტაილინგი Florian-ს სამ ფაზად ყოფს: თავდაპირველი „ნივთიერ“ ბამპერების ეტაპი (1967-1972), მეორე ტურნის დროს უფრო მსხვილი შუქები და ბამპერები (1973-1979), და უკანასკნელად — ოთკინ წარმოსახული პრიაბარიტიანი მართკუთხა ფარნები და პლასტმასის დეტალები (1979-1983). მთელი გარბენი Florian 117-ის კუპესთან ladder-ბადეს, ძალ-დამქსოვავ ელემენტებსა და სალონსაც იზიარებდა — ხარჯების ეკონომია, რამაც მრავალწლიანი წარმოების კონტინიუმი შეძლებად გახადა.
მემკვიდრეობა
ტოიოტა Crown-ების და ნისან Laurel-ების მოცულობა პაროლად იყო მაშინდელი გაყიდვების გრაფაში, მაგრამ Florian-მა დაასხა იმის დასტარი, რომ ზედმიწევნით დაგეგმილი, მიამიტი ფას–განახლება ერთ პლატფორმას ო� წელიწადამდე ცოცხალს ტოვებს. დღეს გადარჩენილი მანქანები ქართველ ან იაპონელ გულშემატკივართათვის 70-იანი წლების პრაქტიკული საინჟინრო ხედვის და დახვეწილი დიზაინის ცოცხალი მაგალითები არიან, იშვიათად გადაჰქერცლავენ საზარდაზე და თავის კუპე-დაკას გაუფერულად გადმოწმინდა.
English version
Sold from 1967 to 1983, the Isuzu Florian kept a single body design through two modest facelifts, marking one of the longest unchanged sedan life cycles in Japanese automotive history. Positioned between the smaller Bellel and the later Aska, this mid-size saloon carried Isuzu’s passenger-car ambitions for a full sixteen model years.
History
General Motors’ Japanese arm launched the Florian in November 1967, twelve months after previewing the «Ghia Isuzu 117 Sedan» at the 1966 Tokyo Motor Show. Built on the same chassis as its coupe sibling, the Isuzu 117, the new four-door was aimed at Japanese buyers who wanted more room than the compact crowd without moving up to a full-size limousine class. It filled the intermediate niche abandoned by the Bellel and carried the banner until the Aska arrived in 1983.
Design & Engineering
A 1 600 mm wide body made the Florian noticeably broader than domestic rivals, giving rear-seat occupants genuine shoulder space. Sheet metal changed very little during the car’s 16-year existence; only two gentle facelifts adjusted grilles, lighting, and trim. Under the hood, a 1.6-litre SOHC four-cylinder delivered 84 PS at first, later joined by a 1.8-litre gasoline variant and, from 1977, a newly developed diesel engine to match shifting fuel-economy demands.
Generations & Variants
Two carefully timed refreshes created three distinct appearance phases: the original narrow-bumper look (1967–1972), the first facelift with larger lamps and bumpers (1973–1979), and a final update that introduced rectangular headlamps and plastic cladding (1979–1983). Throughout, the Florian shared not only its ladder floorpan and suspension geometry with the 117 Coupé but also its dash layout and minor switchgear, a cost-saving strategy that enabled long production continuity.
Legacy
While overshadowed by Toyota Crowns and Nissan Laurels in period sales charts, the Florian nevertheless demonstrated that a disciplined, low-cost update program could keep a single platform viable for nearly two decades. Today, surviving cars are prized by Japanese classic enthusiasts as examples of ’70s practical engineering and sober styling, rarely exported and now rarer than its coupe sibling.
