GAZ-69
1953-ში დაწყებული და 1972-ში დასრულებული GAZ-69 არის ომამდელი GAZ-67-ის ლოგიკური გამგრძელება და გამოჩენილი UAZ-469-ის წინასვლელი, რომელმაც მსუბუქი საბრძოლო ტექნიკის ერა ორი ათწლეულით განსაზღვრა.
ისტორია
GAZ-მა სერიიული წარმოება 1952 წლის დეკემბერში დაიწყო, 1953-ო მოდელობისთვის. მაგრამ ტემპი არ უქნიათ — 1956-ის ბოლოსთვის გორკოვის ქარხანა უკვე ვერ აკმაყოფილებდა მოთხოვნას და ხარხლა UAZ-ს გადაეცა. იქ გამოშვება 1972-მდე გაგრძელდა უცვლელად. რუმინული ARO კიდევ სამი წლის განმავლობაში აწვდიდა ბაზარს GAZ-69-ებს, მიუხედავად იმისა, რომ რიგი უკვე UAZ-ის ეკუთვნოდა.
დიზაინი
3850 მმ სიგრძის მთელკორპუს მეტალის კარი ცალკე წიბოზე ისვენებს. წინ უკან ორივეგან მაკფერსონის მაგიერ ფარისები — მაგრამ ამ იარაღს ომს კი არა, ტყესა და ჭაობს ვამტკიცებთ. ქარისფენა მინა ჩაკეცო შეგიძლია, საცეკვე სახურავი და ბორბლის გარეშე მხარე შეიძლება თვითონ მოიხსნას — ხუნდება, როგორც გჭირდება. სიმაღლე 2030 მმ, შაბეური მასა 1525 კგ, რაც თვითმფრინავით ჩასადებადაც გევას.
ტექნიკა
მუდმივი სრულმავლებია, მაგრამ ყველა სართული არა — სამნაირული კილიტა თავის მეორე პროპორციულ სიჩქარეებს ყველაფერს ამარტივებს. ცენტრალური დიფერენციალის ბლოკი სადაცაა გამოგიჩდება. საავტომობილოდან მიწას დაახლოებით 210 მმ იცი, წინა კუთხე 50°-ია, 700 მმ წყალიც ფეხში უნდა შეითვალოს. სტანდარტზე 6.50×16 დგას, ლებილსა და გამათენდარას კი ქარხნიდანვე სთავაზობდნენ.
მემკვიდრეობა
600 000-ზე მეტმა ეგზემპლიარმა ომისა და მშვიდობის წლებში ვარშავის პაქტის ქვეყნები, ცივი სამხრეთის ექსპედიციები და სატყეო განყოფილებები გაზავა. საჭვრიტად ჩამოსულები 70-იანებში მთის მონადირეებისა და გეოლოგების საყვარელ ტრანსპორტად გადაიქცნენ და ახლაც ისტორიული რესტავრაციების სუბსტრატს ამუშავებენ.
English version
Built from 1953 to 1972, the GAZ-69 is the direct follow-up to the wartime GAZ-67 and the progenitor of the ubiquitous UAZ-469, shaping Soviet light military mobility for two decades.
History
GAZ began series production in December 1952 for the 1953 model year, handing the tooling over to UAZ in late 1956 when demand outstripped Gorky plant capacity. Manufacture at UAZ continued unchanged until 1972, while Romanian licensee ARO kept the line running until 1975. Every vehicle retained the original GAZ-69 designation regardless of actual builder.
Design
The 3.85 m long all-steel body rides on a separate ladder frame with leaf-sprung live axles front and rear. A fold-flat windscreen, removable canvas top and side curtains give adaptable open or closed configurations. Height is 2.03 m and kerb mass is a modest 1 525 kg, allowing easy air-transport and recovery.
Engineering
Permanent four-wheel drive is driven through a three-speed gearbox with two-speed transfer case and lockable centre differential. Ground clearance exceeds 210 mm and the approach angle of 50° lets the GAZ-69 ford 0.7 m of water without preparation. Standard tyres are 6.50×16; winch and blackout lighting were factory options.
Legacy
More than 600 000 examples served across the Warsaw Pact, in civilian forestry and Antarctic expeditions, establishing the form-factor later refined by the UAZ-469. Surplus trucks became popular with hunters and geologists in the 1970s, keeping many on the road today as historical restorations.
