Lancia Theta-35HP
1913-ისა და 1918-ის გახლაქცებში Lancia-მ Theta-35HP-ა აქცია Epsilon-ის შემდეგი ნაბიჯი — ეს იყო მისი პირველი მოდელი, სადაც მთლიანად ელექტრო განათება და სტარტერი ჰქონდა. ამ ნაბიჯმა ევროპულ პრემიუმ-მანქანებს ამერიკულების დონეზე მიაახლოვა, ოღონდ პირველი მსოფლიო ომი მალე ჯარიდან მშვიდობის წარმოებას გამოურიდა.
რაც ახლად ჩაიდო
Theta გამოდის მაშინ, როცა სტარტერი ხელის კარიეს უკვე ნელ-ნელა ცვლიდა. 4.9 ლიტრიანი, ოთხ-ბიძგებიანი, მხარილამპილიანი ძრავი პირდაპირ ელექტრო განათებას და სტარტერს უკავშირდებოდა. Lancia ასე შედიოდა იმ იშვიათ ევროპულ კლუბში, სადაც უკვე აღარ ჭირდებოდა შოფერი, რომ მსხვილი ავტომობილები თავად მოეძრო.
ფორმა და ზომები
4 650 მმ სიგრძით და 1 615 მმ სიგანით Theta-35HP გადის ზომიერად, 1 060 კგ-ით — დროისთვის საკმაოდ მსუბუქი, რადგან Lancia პრესული ფოლადის შასის ელემენტებს ამჯერად უკვე ჩვეულებრივ აქცევდა. მაქსიმალური 120 კმ/სთ კი ღია გზებს განათებად გორ-გოროზეც კი ინდაურის ნაკვებივით მიეფარდა.
საწარმოო ინფორსურფაქსი
1913-იდან ომის ბოლომდე ტურინის ქარხანაში მხოლოდ 1 636 ცალი დაიბეჭდა, უმეტესობა იტალიაში დარჩა, ნაწილი კი ლათინურ ამერიკაში გაემგზავრა. დღეს გადარჩენილი ნიმუშები იმ ნეკერჩხლის ადგილია, სადაც ჯერ კიდევ ედუარდიანული ვირთხები პირველი ომის შემდგომ ტექნიკურ სენსებს ცვლის.
English version
From 1913 to 1918 Lancia expanded the Epsilon into the Theta-35HP, the marque’s first model with full electrical lighting and an electric starter. It closed the technical gap between European luxury cars and their American counterparts just as World War I shut civilian production down.
Technology breakthrough
The Theta arrived just as electric starters were beginning to displace hand cranks. Its 4.9-litre four-cylinder side-valve engine paired with an electrical lighting and starting system put Lancia among the earliest continental makers to offer this level of convenience, a decisive step in making large cars accessible to drivers who chose not to employ chauffeurs.
Design & dimensions
Stretching 4 650 mm long and sitting 1 615 mm wide, the Theta-35HP weighed 1 060 kg—modest for its era thanks to Lancia’s preference for pressed-steel chassis elements. Top speed was quoted at 120 km/h, an impressive figure for open-road motoring when surfaced highways were rare.
Production snapshot
Only 1 636 examples left the Turin works between 1913 and the Armistice, the majority sold on the home market and to Latin American importers. Surviving cars are prized today for their position just at the tipping point between Edwardian and post-war automotive engineering sensibilities.
