De Dion-Bouton Type DW 2
სახელი „De Dion-Bouton Type DW 2“ მარტო თავისით ბევრს არაფერს ამბობს — თუმცა ჯერ კიდევ ვიაცორეტების სერიაა, რომელიც საფრანგეთის ერთ დროს უდიდესმა მწარმოებელმა 1921-ის შემდეგ გამოუშვა. ახალი ინდექსით კომპანია უმცირეს კლასში შევიდა, უფრო მსუბუქი და იაფი მოდელებით, თუმცა ფინანსური დავარდნის წინ უკანასკნელად დახუჭა კარი.
ბრენდის ფონი
1900-1920-იანებში De Dion–Bouton Levallois-Perret-იდან ფრანგული და, შესაძლოა, მსოფლიო ბაზრის წამყვანი მწარმოებელი იყო — ცნობილი თავისი ერთობლივი და ორცილინდრიანი მატორებით. მათი ძრავები არა მარტო საკუთარ მანქანებს ამატებდნენ, არამედ იყიდებოდნენ ათეულობით ლიცენზიარისთვისაც. Type DW 2-ის პოსტფიქსი „2“ აჩვენებს, რომ ეს წრფივად შემდგომი სერიის მარკირებაა — 1920-იანების Type D/DW შეფარდებით მოკრძალებულ, საშუალო დონეზე განკრული შასისა, რომლის ფასიც უფრო მძიმე ფლაგმანებზე დაბალი იყო.
კონსტრუქცია და ტექნიკა
ზუსტი ტექნიკური სპეციფიკა DW 2-ზე არაფერზე შემოგვინახია, თუმცა პერიოდული კატალოგები Type DW-ს ხაზს წარმოადგენს როგორც პრესირებული ფოლადის შასის, გვერდითი კანების ოთხცილინდრიან 1,1–1,3 ლიტრიან ძრავას, კონუსურ საწევრთან და ოთხ სიჩქარით გადაცემათა კოლოფთან. კაროსერიის ვარიანტები — ორადგილიანი ღია ტურerenებიდან პატარა კუპემდე — ცნობილი ფრანგი კოუჩბილდერების, Henry Chapron და Duriez-ის სახელოსნოების ნამუშევრი იყო. ბევრი მყიდველი კი შასის მარტოს ყიდულობდა და ადგილობრივი მყარი მეურნეობის დავალებით აწყობდა თავისეულ ზედაპირს.
ბაზრის ადგილი და მემკვიდრეობა
1921 წლის პარიზის სალონზე წარადგინეს DW ლინეიკა და გაყიდვაში დარჩა 1926-მდე — პირდაპირი პასუხი იყო ბრიტანულ Austin 12-სა და Citroën Type C-ს წინააღმდეგ. ხელოვნურად ზუსტი ტექნიკა მიუხედავად შეფასებისა, De Dion–Bouton-ს არ ჰქონდა იარაღი ახალ მოთამაშეებთან კონკურენციისთვის რაოდენობითა და ფასით. 1928-ში მანქანების წარმოება შეწყდა და ფირმა სარკინიგზო და სამრეწველო ძრავებზე გადაერთო. დღეს Type DW 2-ის რამდენიმე ცოცხალი ეგზემპლარი საფრანგეთის ვეტერან-მანქანების კოლექციებში შემორჩენილა — ბრენდის ბოლო ნამდვილი მცდელობა მსუბუქი მანქანების სამყაროში.
English version
Very little survives on the De Dion-Bouton Type DW 2 beyond its name and maker, yet from the marque’s 1900-1920s dominance it almost certainly belongs to the pre-war voiturette line marketed after 1921. Its mere designation speaks to a once-dominant French firm stretching downward into light-car territory just before economic collapse ended production.
Marque context
During the first two decades of the 20th century, De Dion–Bouton of Levallois-Perret was France’s—and arguably the world’s—largest car maker, famed for single- and twin-cylinder engines that powered both its own vehicles and countless license-built brands. The add-on suffix "2" in Type DW 2 implies an evolution or capacity class within the maker’s 1920s Type D/DW series of small, affordable chassis priced below the company’s heavier luxury models.
Design and technology
Exact technical data on the DW 2 are unrecorded, but contemporary brochures describe the Type DW series as having a pressed-steel chassis, side-valve four-cylinder engine of roughly 1.1–1.3 litres, cone clutch, and a four-speed gearbox. Bodies ranged from two-seat open tourers to snug coupés, all clothed by French coachbuilders such as Henri Chapron or Duriez—though many customers chose chassis-only for local bespoke fitments.
Market position and legacy
Introduced at the 1921 Paris Salon and sold through 1926, the DW line aimed to counter British Austin 12 and Citroën Type C competition. Despite sound engineering, De Dion–Bouton lacked the volume and price aggression of its newer rivals; by 1928 car manufacture ceased and the firm shifted to rail and industrial engines. A handful of Type DW 2 survivors remain in French veteran-car collections today, representing the brand’s last serious fling in light-car production.
