Holden HG
1970-ის თებერვლიდან 1971-ის ივლისამდე, Holden-მა უკვე გასაქანი მძიმე კლასის პლატფორმა HG-თ ჩაანაცვლა. თითქოს ზერელე ცვლილებებიაო, მაგრამ ძრავები გამოცვლილი, წამყები გამოწურულია და HQ-ის წინსვლის პირველი ნაპრალი წინასწარ მომზადებული.
ოთხმოცდაათი ჯოჯოხეთის დღე
HG მხოლოდ ერთი წელი და ნახევარი გრძელდება, მაგრამ ორი სასტუმრო წლის მიწის კონტროლს ასრულებს. შიგნით გამოჩნდეს დახვეწილი ძრავები, უფრო სუფთა დიზაინი და უსაფრთხოების დაპილებები, ისე რომ HQ-ის რადიკალ სრულფასოვან ახლა სწორად გადაამზადოს. მწარმოებლებმა კოდით დასახელების წესი შეინარჩუნეს — ყველა მოდელი HG ემბლემით ტრიალებს, თვალი გასაყიდად უფრო ნათელი იყოს.
ვინ ორნა გინდა?
კატალოგი იჩენს პირობით საფეხურებს: მარტივი Belmont, ყველა მოყრენი Kingswood, კოჭლა Premier, გაჭიმული Brougham და სპორტდისტანციური Monaro. კუზოვები — სედანი, უნივერსალი, ფანელვანი და პიკაპები — ერთად მოისაზრება და დილერებმა არ შეუშალეს ხელი: კარზე უმაღლესიდან უუმცროსამდე ყველა ნებიმ თავის შრთა.
English version
Between 1970 and 1971, Holden quietly updated its full-size line with the HG series, introducing minor yet meaningful refinements that bridged the gap from the HT to the coming HQ revolution in Australian motoring.
Brief Production Run
The Holden HG lived for barely 18 months on the market, yet it overlapped two model years and allowed Holden to incorporate upgraded engines, cleaner styling, and improved safety ahead of the HQ redesign. Distinct series codes (HG) were applied across the entire passenger range, ensuring dealers had a clear story to tell even as the underlying structure remained familiar.
Model Lineup
Buyers stepped through a ladder of trims: basic Belmont, mainstream Kingswood, upscale Premier, stretched Brougham, and muscular Monaro. Body styles within those lines included sedans, wagons, panel vans and utility variants, giving the HG family unusually broad market reach in showrooms across Australia.
