Lancia Flaminia
1957-ანი 1970 წლებამდე Lancia-გან გამოსული Flaminia ტარდება როგორც Aurelia-ს შემდგომი უკანად驱动的 დიდი სედანი, რომელიც ადრე, 1976-ში მომცრად კალზე გადასულ Gamma-ს წინა აღებით ამასოა დროს გადახედა. იგი იყო ერთით რიგში ფრანგულ-იტალიური luxury cruiser, აწ მერე მთავარი რალი-მანქანა, რომელმაც Lancia-ს ტექნიკური ეპოქები გადაუღო ხერხემა.
ისტორია
Aurelia-ს შემდეგ დადგა 1957 წელი – წინა V6 ისევ წინ არის, ოღონდ ახლოს 2.5–2.8 ლიტრამდე განავრდა. Pininfarina-ას სწორედკვეთილი ფორმა მწიფდება ოთხკარიან სედანად, კუპედ და იდუმალ კაბრიოლეტად, ბოლო მანქანა 1970-ში Borgho San Paolo-ს გამოკეტდა. რეგულაციებთან და მოთხოვნებიანას ქარხბით გადანალექვამ საბჭოთ გამოცვალა Flaminia – პატარა, წინამძღვარ-მართვადი Gamma დაჯდა 1976-ში სამშობლოდან.
დიზაინი და ავტოშმიდები
Pininfarina გაისვა ფორმინა ბერლინას, Touring-ს Sterlight GT და კაბრიოლეტი ჰყავდა, Zagato კი ქმნიდა ფუნჩუილურად დაბალ Flaminia Sport-ს, ყველასთვის ნათელი „double bubble“ სახურავით. ცალ არეს ჩარჩომ და უკანა ტრანსაქსლმა მისცა ყოველი ავტოშმიდეს შანსი იყოს პროპორციონალური და კაზრებად, რომ ევროპულ GT ტრასებსაც და ჰოლივუდურ ჩასატარებლებსაც წისქვილად ეცა.
ადა და დაჯილდოებები
Pushrod V6-ს (ორხელსაყრელად 2.8 L-ად გაზრდილი) სულ 152 ცხენითაა უკანა ტრანსაქსლში, რადგან წონა 50/50-ში ჩვერიალდა. Homologated 2.8 Sport Zagato-მ უშველა გრძელ მანძილებზე, 1961-ის Shell Rally of Morocco-ს სათითაოდ იგება – წარმოსადგენი არაფერია luxury სედანის შასისთვის.
ობიექტები დამზადებულად
დღესაც Flaminia-ს სედანის უკვე ყველაზე ხელმისაწვდომი Lancia V6-ვტ version-ია, ხოლო ზაგატოს სპორტები ისტორიულ რალებში დაფაცურებენ. მოხარშული ხრტილა და ტრანსაქსლის განლაგება გავიდა Fiat-Lancia-ს შემდეგ ხურდა ხუთსდრაპერი უკანამართვადი არქის ხმობსა და უფრო აგრესიულად აიქტივებს Fulvia HF-ს. იმავდროულად, ფლუდონმეტრიაული ხარწერა Bertone-ს 1960-იანის ხაზებში სასწრაფო ბესტსელრად გამომუშავდა.
English version
Spanning 1957 through 1970, the Lancia Flaminia marked Fiat’s post-Aurelia step forward in large, technically ambitious saloons before yielding to the smaller Lancia Gamma. Its model line served as both French-Italian luxury cruiser and top-tier rally entrant, bridging engineering eras for Lancia.
History
Positioned after the Aurelia, Flaminia arrived in 1957 with the familiar front-mounted V6 inherited from its forebear, now expanded to 2.5–2.8 litres. Pininfarina’s developed coachwork matured into four-door saloon, coupé and rare cabriolet bodies, offered until the last example rolled off Borgo San Paolo lines in 1970. The model faded as tightening regulations and market shifts nudged Lancia toward the smaller, front-wheel-drive Gamma of 1976.
Design & Coachbuilders
Pininfarina styled the launch saloon (Flaminia Berlina), while Touring handled the Sterlight GT and cabriolet, and Zagato created the distinctive low-roof Flaminia Sport with striking “double bubble” roof. Separate chassis construction and rear transaxle packaging allowed each carrozzeria to retain proportions agile enough for European grand tour routes and Hollywood film drive sequences alike.
Performance & Racing
The pushrod V6—later enlarged to 2.8 litres—delivered up to 152 hp through a rear-mounted transaxle, giving balanced 50/50 weight distribution. The homologated 2.8-litre Sport Zagato saw service in long-distance rally events, winning the 1961 Shell Rally of Morocco outright, unforeseen for a luxury saloon chassis.
Legacy
Today Flaminia saloons remain the most accessible classic Lancia V6 drivetrain, while publicly campaigned Zagato sports continue to be exhibition and historic-rally entrants. The car’s sophisticated suspension and transaxle layout pre-shadowed later Fiat-Lancia five-speed, rear-drive architecture for the Fulvia HF evolution and served as aerodynamic coaching blueprints for Bertone’s 1960s lines.
