Lancia Artena
ლანიამ 1930-იანების შუა რიცხვების კატალოგი Artena-თი გაავსო — ექვსი წლის განმავლობაში წარმოებული მოდელი, რომელიც Lambda-სა და Aprilia-ს შორის გადაჰყო და მშვიდად, უშვერია, ომის წინ ღმერთა ყველაზე მასობრივ ლანცასადაც კი იქცა.
ისტორია
1931 წლის მილანის ავტოსალონზე წარმოდგენილი Artena Lambda-ს შესანიშნავ ტექნიკას აგრძელებდა, მაგრამ პიონერული მონოკოკის ნაცვლად უკვე ობივათიან კარკასზე იდგა. მოქალაქეთა მოდელები 1936-მდე ქარხნიდან გადის, მერე პაუზა იყო და 1940–42 წლებში უკვე გამარტივებული სამხედრო-სახელმწიფო ვერსია გამოუშვეს. ჯამში — უკვე ორ პერიოდად შეფუთული — ლანცას 5 567 მანქანა აწყო, ხელშესახები რიცხვი იმ დროისთვის.
დიზაინი და ინჟინერია
ასტურას შასის იდნა — დამოუკიდებელი წინა საკიდი და ჰიდრავლიკური დამუხრუჭება მთლიანად იქვეა, მაგრამ ძრავი სხვაა: 1 962 კუბური, პატარა V4 ორმაგი გაზსარიანობით, Astura-ს 2.6-ლიტრიანი V8-ის ნაცვლად. ქარხნის კარიები ორივე მოდელს უნაწილდებოდა — სედანი, ტორპედო და კაბრიოლეტი — განსხვავება დეტალიობით და, მოგვიანებით, უკნიდან გამოღებადი „მოისასინო“ კარის გარეშე.
მემკვიდრეობა
V8-იანი Astura ხუროთა grand tourer-ებსა გაქარწყლდებოდა, Aprilia კი არაჩვეულებრივად ახალი იყო, მაგრამ Artena-ს იმ დიდ დეპრესიას გადაურჩინა ლანცა. მერე კი სახელმწიფო ჩინოვნიკებსაც გადააყენა და ჯარსაც. დღეს გადარჩენილი მცირე რაოდენობა იშვიათი შეხედვაა ინჟინერული სახლის ოქროსასხვის ლუსტრაცია, სადაც ფუფუნება და პრაქტიკულობა თანაც ამოიწურა.
English version
Lancia filled the middle of its 1930s catalogue with the Artena, a six-year production run that bridged the Lambda and the Aprilia and quietly became Lancia’s most numerous pre-war model.
History
Unveiled at the 1931 Milan Motor Show, the Artena succeeded the tech-forward Lambda yet used conventional ladder-frame construction instead of the earlier car’s pioneering monocoque. Civilian production ran to 1936; after a pause it resumed from 1940-42 in simplified form for military and government fleets. Over two distinct manufacturing phases Lancia assembled 5,567 cars, a significant volume for the era.
Design & Engineering
The car sat on the Astura’s chassis, including its independent front suspension and hydraulic brakes, but under the bonnet it carried Lancia’s compact 1,962 cc V4 rather than the Astura’s 2.6-litre V8. Factory bodies—saloon, torpedo, and cabriolet—were shared between the two models, distinguished mainly by trim level and the missing rear-hinged ‘suicide’ doors on the later military cars.
Legacy
Though overshadowed by the V8 Astura on the grand-touring stage and by the advanced Aprilia that followed, the Artena kept Lancia solvent during the Great Depression and later provided reliable transport for officials and the armed forces. Today its modest survival numbers make it a rare glimpse into an engineering house balancing luxury and pragmatism.
