Fiat 527
1934-დან 36-მდე Fiat-მა ზედა სეგმენტში ფრთები გაშალა — ექვსცილინდრიანი 527 ოთხეულ 518 Ardita-ზე დიდ ბაზასა და ძალას სთავაზობდა ვინც საშუალო კლასიდან მაღლა ცდილობდა ასვლას.
ტექნიკა და ფორმა
527 უნიკალურია: ყველა ავტომობილი 3170 მმ-იან სრულ ბაზაზე იყო ჩამოყვანილი, 1670 მმ სიგანესა და დაახლ. 1400 კგ პლატფორმას კი ექვსი ცილინდრი გაცილებით ნაზად მუშაობდა, ვიდრე 518-ის ბენზინის პულსაცია.
პოზიცია და თაობები
527 პირველად აანგარიშეს 518 Ardita-სა და მომავალ 2800-ს შორის, როგორც Fiat-ის პრემიუმ-საშუალოკლასიანი ფლაგმანი. ორი წლის თხილად წარმოება იმას ნიშნავს, დღესდღეობით უკვე წითელ წიგნშია გადასული, თუმცა დამახსოვრება მარტივია — პირდაპირი რადიატორის ჯალი და გრძელი, სუფთა ფორმები არ იტყუება.
English version
From 1934 to 1936, Fiat expanded its range upward with the six-cylinder 527, a longer-wheelbase flagship positioned above the four-cylinder 518 Ardita and aimed at buyers wanting more space and grunt.
Engineering & Design
Built exclusively on a full-length 3,170 mm (124.8 in) chassis, the 527 stretched 1,670 mm wide and weighed about 1,400 kg. The longer stance not only increased passenger and luggage space but also provided an ideal foundation for the smoother six-cylinder engine compared with the shorter-wheelbase 518.
Generations & Positioning
The 527 slotted between the mainstream 518 Ardita below and the forthcoming 2800 above, serving as Fiat’s premium mid-range offering before the latter arrived. Its limited two-year production run means survivors are now among the scarcest pre-war Fiats, yet they are still recognizable by their upright radiator grille and full-length body sides.
