Alfa Romeo P1
წარმოება: 1932–
1923 წელს წარმოდგენილი Alfa Romeo P1 იყო მარკის პირველი სპეციალურად გრან-პრისთვის შექმნილი მანქანა — ისეთი, რომელიც ევროპული ტრასების დაპყრობას დაიწყებდა, თუმცა ამბავი თითქმის პირველი რბოლის ფინიშზე მოისპო.
დებიუტი მონცაში, რომელიც ბოლოც გამოდგა
Alfa Romeo-მა 1923 წლის იტალიის გრან-პრისთვის მხოლოდ სამი P1 ააგო და მათ ანტონიო ასკარი, ჯუზეპე კამპარი და უგო სივოჩი მიაბარა. სექტემბრის პრაქტიკაში სივოჩი ავარიაში დაიღუპა — შედეგად Alfa Romeo-მ დაუყოვნებლად მოიხსნა მანქანები და პირვადი P1-ის მეტი განვითარება შეწყვიტა. ასე იყო, ერთადერთი რბოლა ამ თაობისთვის დებიუტიც და შემოსაბოლო აღმოჩნდა.
ტექნიკური ხასიათი
ქვეშ ახალგაზრდა 2.0-ლიტრიანი პირდაპირი ექვსი ეშვებოდა — 65×100 მმ ცილინდრები და მძიმე დეტალები; 5000 ბრმაში 95 ცხენის ძალა ასრულდებოდა. 1924-ში ინჟინრებმა შასში ცხოვრებისთვის Roots-ის ტიპის ზედმეტი გადაკვრა ჩაატარეს და შექმნეს იშვიათი P1 Compressore — საცდელი ვარიანტი გაზრდილი შესარჩევით.
მემკვიდრეობა
P1-მა არც თუ მეტი წერტილი აიღო, მაგრამ პროპორციები, ძრავის განლაგება და ტრაგიკული უიქენდის მონაცემები პირდაპირ აისახა Alfa Romeo P2-ის წარმატებაში, რომელიც შემდეგ წლებში ჩემპიონობამდე მიიყვანა გუნდი. დღეს ხელმოკლებად შემორჩენილი P1-ები არის სკუდერია Alfa Romeo-ს ყველაზე ადრეული სიმბოლოები.
English version
Unveiled in 1923, the Alfa Romeo P1 marked the marque’s first purpose-built Grand Prix racer and launched a lineage that would soon dominate European circuits, despite a career cut tragically short.
Early days and Monza debut
Alfa Romeo built just three P1s for the 1923 Italian Grand Prix at Monza, assigning them to Antonio Ascari, Giuseppe Campari and Ugo Sivocci. During practice in September, Sivocci fatally crashed; Alfa Romeo immediately withdrew the cars and ceased development of the original specification. The lone race weekend thus became both debut and finale for the un-supercharged P1.
Engineering
The car carried an all-new 2.0-litre straight-six with a 65 × 100 mm bore and stroke, producing 95 bhp at 5,000 rpm. In 1924 engineers revived the chassis, fitting a Roots-type supercharger to create the rare P1 Compressore variant with higher output for experimental runs.
Legacy
Although it never scored a championship point, lessons from the P1’s chassis balance, engine layout and tragic race-week data flowed directly into the more successful Alfa Romeo P2 that followed. Today the surviving cars are among the earliest pieces of Scuderia Alfa Romeo’s preserved heritage.
