Maserati 150S
1950-იანი წლების შუა წლებში, Maserati-ს მოდენელურში გამოცემული 150S არის A6GCS-ის პირდაპირი მემკვიდრე და ერთდროულად 200S-ის დაქვემდებარებული ძმაკაცი — 1.5-ლიტრიანი ვერსია, რომელიც იტალიელთა ენდურანს პოზიციების ხელახლა დასაბრუნებლად შეიქმნა.
როგორ დაიბადა
A6GCS-ის პლიუსი კი ამოწურა, Maserati-მ კი 150S და 200S ერთდროულად შექმნა: ერთი და იგივე გულუხვი შასის სავარიანტო ძრავები — 1.5 და 2.0 ლიტრიანი. 1955-იდან პრივატერებისთვის ხელმისაწვდომი 150S ინგლისურ სარეის class-ებში ზუსტად 1.5-ლიტრიან ჭერში ხვდებოდა, ასე რომ კლასიფიკაციური ზონა ზუსტად შეუძლებელი გახლდათ. ძრავა ძველი ტვინპლაგიანი შთამომავალი რჩება: ტვინი ორჯერ ინგნის, ჰაერი კი Weber-ებით ხვდება.
შასი და ინჟინერია
მილნი საფერე თხელი ელემენტებით აწყობილი ლედაბერის ჩარჩო 4.4 მ-საა დაჭიმული, ტალახად კი 2.2 მ ბაზაა. მხოლოდ 1.14 მ სიმაღლის „სპაიდერ“ კარი 630 კგ-გან არც კი არის ხიფათი და Weber-ბზე გაჩერებული ტრფილობით 230 კმ/სთ უკვე ყველაზე პირდაპირი გზა იყო. ყოველივე ალუმინის სხვევი და საველოსიპედო ფერენდერია, უკანა მყარი ხელი და დიდი ნემსილი კალიპერები ფინალურ სარბენს ამთავრებს.
გზა მიუწვდომლობისკენ
სულ 24-დან 27-ჩარხის ფარგლებში არის შექმნილი 150S, დამატებით კი ერთი უნიკალური 150 GT დასახლებითი ვინგინით. კლასში პოდიუმები უკვე ნაცნობ მაყურებელს აშუქებდა, ისიც გამოჩენილ ამტერებს მოსწონდათ, თუმცა 2-ლიტრიანთა არმიასთან წარმატება სულ უფრო ჩალურჯდებოდა. დღეს 150S ერთ-ერთ ყველაზე იშვიათად რჩება ფრონტ-მოტორანი მასერატის მრბოლელ ნაწილს შორის.
English version
Built by Maserati in Modena in the mid-1950s, the 150S was a direct replacement for the A6GCS and served as the smaller-engined stable-mate to the 200S, helping the brand regain endurance-racing competitiveness.
Development and Launch
As the A6GCS was reaching the end of its development curve, Maserati designed the 150S along with the 200S to offer customers two distinct engine sizes under an all-new featherweight chassis. Available to privateers from 1955, the new model retained the twin-plug straight-four layout but displaced only 1.5 litres, allowing it to fit within sports-racing classes capped at 1.5 litres by regulatory bodies.
Design and Engineering
The tubular ladder frame stretched 4.4 m across a 2.2 m wheelbase, clothed in elegant spider bodywork only 1.14 m high. At just 630 kg it could reach 230 km/h thanks to finely tuned Weber carburetors and a close-ratio four-speed gearbox. Much aluminium was used in the body and cycle-type fenders, while the live rear axle and large drum brakes sealed the racing brief.
Race Record and Rarity
Between twenty-four and twenty-seven 150S chassis were completed, with one further derivative, the unique 150 GT, built to limited street specification. The car scored class podiums in European sports-car events and was a popular weapon in the hands of well-funded amateurs, though victories were increasingly hard against the 2-litre brigade. Today the model counts among the scarcest front-engine Maserati racers.
