Fiat Tipo 6
პირველი მსოფლიო ომის მოულოდნელი დასრულების შემდეგ, ტურინში თუ თბილისში რომ გადაგდებულა, ყურში ფიატის ახალი ხმა კვეთდა: Tipo 6. საითაც 35-45 HP წელზე დაბალზე გადადის, ეს მანქანა 1919–1921 წლებში ფიატის ზომიერად დიდი გერმანული პროფილის შუქსაკეცად ამოდის, ჩახურული გზავნილი იმაზე, რომ სამხედრო ტექნიკა მშვიდობიან ცხოვრებაზე ეხვევა.
ერთად ორი სეზონი
ფიატმა 1919-ში შემოუშვა Tipo 6, 1921-ში კი დახურა. ორი წელი ფიატის ისტორიაში კერა კი არა, კიდევ ერთი სახელოსნოს დიჯეა გამოდგა. ზუსტად კი ამ ლუკმას კიდია მაინც: 35-45 HP-სა და შემდეგ მოსულ Fiat 520-ს შორის ერთადერთი საფეხური.
დიზაინი და დანადგარები
ზომბიტელი კატალოგები გადეირია, თუმცა პერიოდული გაზეთები გვასწავლიან თუ რის და კაცის გამჩენი ვიყავით. გარეთ Tipo 6 ოთხი კაცის მორიგე ტურერია, შიგნით კი — 35-45 HP-ს რიგიანი ბენზინი, სამგზავროდ დაწევილი, შეჩუმებული და ბგერაში გადახტული. ფიატმა ომის შემდეგ კაცისათვის იგემრება სცადა, პირველი შეასხარით ადამიანს.
English version
Launched in the immediate post-First-World-War era, the Fiat Tipo 6 was the company’s follow-up to the Fiat 35-45 HP and the first step toward the later 520, slotting into Fiat’s range between 1919 and 1921. Today it is remembered mainly as an evolutionary bridge in Fiat’s pre-war passenger car catalogue.
Short production span
Fiat introduced the Tipo 6 in 1919 and wound it up by 1921, making the model one of the marque’s briefest-lived pre-war passenger cars. Despite its short career it bridged the gap between the rather larger 35-45 HP and the six-cylinder Fiat 520 that followed in 1921.
Design and engineering
Although detailed specifications are scarce, period sources describe the Tipo 6 as a substantial four-seater tourer, mechanically positioned above Fiat’s wartime legacy models. Its inline powertrain likely mirrored the 35-45 HP’s layout but was tuned for quieter, smoother civilian running—an early example of Fiat de-militarising its passenger-car engineering after the Great War.
