Chrysler ME Four-Twelve
წარმოება: 2005–
2004 წლის დეტროიტის სალონზე Chrysler ME Four-Twelve ის წარდგენა ყველას დავუვიწყებელად დააბნია – აშშ-ს კომპანიამ ერთადერთი, შუა-მოტორიანი ბუსტ სუპერკარი დაასახელა, რომელიც FIAT-ით ხელში გადასვლამდე ბრენდის მაღალი განზრახვების სიმბოლოდ იქცა.
სად აღმოცენდა სახელი
ME Four-Twelve მარტივი კოდია – Mid-Engine, Four turbos, Twelve cylinders. სწორედ ასე გადაწყვიტეს Chrysler-ის გუნდმა 2003-2004 წლებში, რომელიც პროექტს კოდურად ‘ME412’ ეძახდა, სანამ 2004-ის იანვარში საჯაროდ არ აჩვენეს.
ორგანული დიზაინი და ტექნიკური გული
დიზაინი Auburn Hills-ში, Michigan-ში, დაასახეს – მთლად მუყაობის კარბონის ყველა ზედაპირი ალუმინის სპილენძ-მიწის კონსტრუქციაში ზის, თითტ ლე-მანური პროტოტიპებისგან გადმოტანილი იდეები. 6.0-ლიტრიანი V-12, ვერაგრა გეომეტრიის ოთხი ტურბონი, Ricardo-ს 7-სიჩქარიანი სექვენციალი — ყველაფერი კარკასის შუაშია და ამით ზურგის ბორბლებზე გადასცემს 850 ცხენის ძალას. დეტროიტის პრემიერაზე განცხადდა 0-60 mph-ს 2.9 წამი და 248 mph (399 კმ/სთ) საბოლოო სიჩქარია, თუმცა მოქმედი პროტოტიპი ამ ციფრებს არასდროს მიაღწია.
შოურსკვენი და განჭვრეტის ჭირი
Detroit-ის შოურიდან პირდაპირ North America-ისა და ევროპის სალონები გარბის ეს ლურჯი სიშიფორი 2004-2005 წლებში. წამყვანი ჟურნალების გარეკანები და „ნუთუ შემიღებენ წარმოებაში?“-ს სპეკულაციები მოჰყვა, მაგრამ ხელწერა ანალთა დაცემით არასდროს გახდა მწვანე. დღესდღეობით ერთი-ერთი ყველაზე ხმაურიანი „რომ რა იქნებოდა“ Chrysler–ის მუზეუმის ცენტრალურ ექსპონატად დარჩა.
English version
Unveiled at the 2004 North American International Auto Show, the Chrysler ME Four-Twelve stunned onlookers as a one-off mid-engined concept built to showcase Chrysler’s supercar ambitions before Fiat later took stewardship of the brand.
Origins and Nameplate
The designation ME Four-Twelve is shorthand for Mid-Engine, Four turbochargers, Twelve cylinders, summarizing both the layout and the headline specifications cooked up by Chrysler’s skunkworks team in 2003–2004. Shrouded in secrecy during development, the car was codenamed ‘ME412’ right up to its January 2004 reveal.
Concept Design and Engineering
Styled in Auburn Hills, Michigan, the carbon-fiber body sits over an aluminum honeycomb chassis inspired by Le Mans prototypes. Power comes from a 6.0-liter V-12 with quad variable-geometry turbos driving the rear wheels through a 7-speed Ricardo sequential gearbox. Claimed performance in Chrysler’s press deck was 0-60 mph in 2.9 s and an estimated 248 mph (399 km/h) top speed, though the single running prototype never reached those figures.
Show Circuit Legacy
After the Detroit reveal, the ME Four-Twelve toured auto-show circuits across North America and Europe during 2004–2005, generating magazine covers and speculative production rumors. Despite enthusiastic reception, no green light for series production was ever given; the car remains a definitive ‘what-if’ centerpiece in Chrysler’s museum collection.
