Alfa Romeo 12C
1936-37 წლებში მხოლოდ იტალიურ და ლიბიურ ტრასებზე გამოჩენილი, V12 ორბურთულიანი Alfa Romeo 12C-მ გახსნა კომპანიის მოკლე V12 ეპოქა, მაგრამ წარუმატებელმა ბალანსმა იმდენი იჩინა, რომ Vittorio Jano-მ კარიელიც დატოვა და პროექტიც ორ სეზონში მოასწრეს გაწყვეტა.
ნათესავები – 12C-36
პირველი ვერსია, 12C-36, ძველ Tipo C შასისთან დარჩა, რომელსაც 8C-35 უკვე გამოყენებდა. მთავარმა ინჟინრმა, Vittorio Jano-მ, უბრალოდ ახალი V12 ისეთივე ადგილზე დაასვა, სადაც სანდო 3.8-ლიტრიანი პირდაპირი რვა ცილინდრი ეხსნებოდა, 1936 წლის ტრიპოლის გრან-პრისთვის ექვსი მანქანა შეკრიბა და იმედი ჰქონდა, რომ მეტ მოცულობას ძველი შასის შესუსტება არ გადააბიჯებდა.
12C-37 – ახალი მცდელობა
1937-ისთვის Jano-მ წამოიყვანა 12C-37: დაბალმავე შასი და V12 გაზარდა 4.475 ლ-მდე, დაუმატა როლიკური დაბოლოებები და ორმაგი ტურბოკომპრესორი. ოთხი შასი დააპროექტეს, მაგრამ მხოლოდ ორი მოასწრეს მიხატვა Coppa Acerbo-სა და იტალიის გრან-პრისთვის.
ელვა მაგრამ ნახტომი ტიტველი
მეტი მომენტის მიუხედავად, 12C-37 უკანიდან ისევე გადატრიალდებოდა როგორც წინას. დროები ჩამორჩენილი დარჩა. ამან გვერდზეც გადაიდო, როცა 1937-ის იტალიის გრან-პრიზე Tazio Nuvolari სავარჯიშოდაც გადაბრუნდა; ეს ინციდენტი თითქოს პირდაპირ დაუწერა Jano-ს გათავისუფლებას და შემდგომი V12 დანიშნულების გაუქმებას.
პანფლევა – 308, 312 & 316
1938-ის დასაწყისში თავდაპირველი ექვსი Tipo C/12C-36 პირდაპირ რვა ცილინდრიან 308-ებად გადაკეთდა, ახალი კაროგრიბით შუქმოცვენილი, ხოლო უპატრონათი დარჩენილ 12C-37 მონოპოსტები კი მოკლეხანს 312 და 316 ექსპერიმენტული ავტომობილების სახით იცხოვრეს, რითაც Alfa-ს V12 გრან-პრი თავადაც დაასრულა.
English version
Fielded solely in Italian and Libyan events from 1936-37, the 12-cylinder Alfa Romeo 12C ushered in the company’s brief V12 era but struggled with chronic under-steer that sealed Vittorio Jano’s departure and ended the program after barely two seasons.
Origins – 12C-36
The first version, 12C-36, retained the Tipo C chassis already used in the 8C-35. Engineering boss Vittorio Jano simply dropped the new V12 in place of the proven 3.8-litre straight-eight, built six cars for the 1936 Tripoli Grand Prix, and hoped the extra power would offset unchanged chassis dynamics.
12C-37 – A Fresh Start
For 1937 Jano delivered the 12C-37: a lower chassis with the V12 enlarged to 4.475 litres, now using roller bearings and dual superchargers. Four chassis were constructed, yet only two were fully prepared for the Coppa Acerbo and the Italian Grand Prix.
Performance & Troubles
Despite more torque, the 12C-37 remained stubbornly tail-happy and lap times lagged. The handling shortfall became front-page news when Tazio Nuvolari spun in practice for the 1937 Italian GP; the failure is widely cited as prompting Jano’s resignation and the halt of further V12 projects.
Afterlife – 308, 312 & 316
Early in 1938 the original six Tipo C/12C-36 chassis were converted into the straight-eight 308 with new bodies, while the orphaned 12C-37 monopostos became the short-lived 312 and 316 experimental cars, ending Alfa’s 12-cylinder Grand Prix effort.
