A.L.F.A. 40/60 GP
1914 წლის ზაფხულში შენიშნეს ალფა რომეოს პირველი ექსპერიმენტული „დიდი პრიზის“ ტექნიკა — ერთადერთი 40/60 GP, რომელიც გახდა ორმაგი განაწილების თავად გამოწოვებული წინაპარი იმას წინანდელი, ვიტორიო იანოს სახელს რომ არგებენ.
დასაბამი და პროტოტიპი
ეს მანქანა მხოლოდ ერთი ცალი დაიბადა — 1914 წელს დაჰყვა, როგორც შესაძლო საფრანგეთის GP-ის საპროექტო ეგზემპლარიც, რომელიც სტარტზე არასოდეს გამოცხადდა. ჯუზეპე მეროზიმ, იგივე ინჟინთო, რომელიც ალფას წარმოებულ ტურიზმ მოდელებსაც შეუქმნის, სამაგიეროდ რთული DOHC აგრეთვეს — ორმაგი განაწილების თავი კომპანიის ისტორიაში პირველად, მაშინ როდესაც მინდვრიდან ყველას side-valve ძრავები დადიოდნენ.
ტექნოლოგიური აფეთქება
მეროზის 4.4-ლიტრიან ოთხცილინდრელთან აცხადებდა რევოლუციურ კომპლექტს: ორმაგი შარრით, 90 გრადუსიანი კუთხით მდგარი თითო კამზე ოთხ-ოთხ ფუძიანი ღვედები და პარალელური თუნუქების თითო ფორსუკის დუბლეტური სანთებელა. იდეა ერნესტ ჰენრის 1912–1913 წლის პიჟოდან მოიტანეს, თუმცა აქ იმდენად გაპრიალებული იყო, რომ ყველა შემდგომი ალფა სპორტული უჯრედი ამათ გარეშე ვერ წარმოდგიეს. და ეს წინაც არ უყოლია იანოს 1920-იანებში მოსვლას.
1921 — ომის შემდგომი ბრუნვა
შვიდი წელი შეტანილი იდო საწყობში, რომ 1921 წელს შასისა და ძრავი ახლიდან გადაამოწმეს და ორადრომზე წამოასხეს. ვეტერანი ჯუზეპე კამპარი ბრეშასთან ჯენტლმენურ დიდ პრიზზე გაყვა, თუმცა მგზავრობა წვენმაცილი რადიატორის გამო ადრე დაასრულა — ერთჯერადი, მაგრამ მნიშვნელოვანი იმერალი განვითარების პროცესში.
მემკვიდრეობა
P2-ის ან 8C-ის ეფემერულ ვარსკვლავებთან შედარებით 40/60 GP არცთუ პოპულარულია, მაგრამ მისმა თმის ფენამ განსაზღვრა ყველა შემდგომი ალფა სპორტული ძრავა. დღეს ეს ერთადერთი, მთლიანად 1914 წლის DOHC მეკანიზირებული დიდი პრიზის მანქანა მუზეის ქვაკანტენსაა, — უდიდესი ტექნოლოგიური დამხმარე კუთხე მოტორსპორტის ევოლუციის.
English version
Born in 1914 as Alfa Romeo’s first experimental Grand Prix machine, the sole A.L.F.A. 40/60 GP became the unexpected birthplace of the brand’s twin-cam heritage, introduced by chief engineer Giuseppe Merosi years before Vittorio Jano arrived.
Origins & Prototype
Only one example of the A.L.F.A. 40/60 GP was ever constructed, completed in 1914 as a potential French Grand Prix entry that never made it to the starting grid. Designed by Giuseppe Merosi, the same engineer behind the firm’s production touring cars, it broke with convention by employing a sophisticated DOHC cylinder head—Alfa Romeo’s very first—at a time when side-valve engines dominated motorsport.
Engineering Breakthrough
Merosi’s 4.4-liter four-cylinder boasted dual overhead camshafts, four valves per cylinder set at a 90-degree angle, and twin spark ignition—specifications borrowed indirectly from Ernest Henry’s pioneering 1912/1913 Peugeot racers. The layout offered higher revs and superior breathing, presaging every subsequent Alfa Romeo competition engine and contradicting the common belief that DOHC technology arrived with Vittorio Jano in the late 1920s.
1921 Revival & Brief Racing Career
After seven years in storage, the chassis and engine were updated in 1921 for Italian events. Veteran driver Giuseppe Campari took the car to the Gentlemen’s Grand Prix at Brescia but had to retire when the radiator began leaking—a short-lived return that nonetheless showcased the forward-thinking design in post-war European racing.
Legacy
Though overshadowed by later Jano masterpieces such as the P2 and 8C, the 40/60 GP’s advanced valve-train quietly set the template for all future Alfa Romeo performance engines. Its survival—one complete first-generation DOHC racer from 1914—makes it a unique museum-quality cornerstone in the evolution of Grand Prix technology.
